سینمای جهان

sayadat33
اميرحسين سيادت چهره ي يرژي منزل با حضورِ سرخوشان هاش در نخستين سكانسِ «تابستان دمدمي 1967( » ( به خاطر مي آيد؛ سكانسي كه در آن مرزِ ميانِ او – در نقشِ ارني – و سايرِ آدم هاي داستان به وضوح قابلِ تشخيص است. آدم ها، آ نسوي رودخانه تسليمِ نبضِ بسيط و كندِ روزمره اند و ارني در سوي ديگر، با سيركِ جمع وجورِ سيارش، با شوري بازيگوشانه به آنها نزديك ميشود. ارني بندبازِ قهاري ست كه حضورش از همان آغاز با تكاپو و تردستي، با نمايش و هياهوبیشتر بخوانید
emami33
ترجمه: گلي امامي اگر بكوشيم عمق و اعتقاد به فمينيسم زني را داوري كنيم- و چنانچه در اين مورد زن مورد نظر، بازيگر امريكايي اليزابت تيلور باشد ) 1932-2011 (- قطعاً نخستين كاري كه بايد انجام بدهيم اين است كه مشخص كنيم فمينيسم چيست. موجزترین و كاملترين نظري هاي كه به آن برخورده ام نقل قول «پادري » معروف ربكا وست است: شخصا هرگز قادر نبوده ام دقيقاً بفهمم فمينيسم چيست. همينقدر ميدانم وقتي عواطفي را ابراز ميكنم كه مرا از يك «پادري » متمايز ميكند مردم مرا فمينيست ميخوانند.بیشتر بخوانید
antoni33
ترجمه: آنتونيا شرکا امسال در سي و هفتمين سالگرد درگذشت پي ير پائولو پازوليني، شاعر و نويسنده و سينماگر بزرگ ايتاليا، مرور آثار وي که يکي از مهمترين چهره هاي فرهنگ سده بيستم ايتالياست، اهميت خود را پيدا ميکند. پازوليني در تاريخ 5 مارس 1922 در شهر بولونيا ديده به جهان گشود اما زادگاه وي کاملا اتفاقي است چرا که فقط مبداء حرکت او به نقل و انتقالهاي مكرر بعدي است که به دليل ماهيت کار پدر به عنوان افسر پياده نظام مجبور بود از شهري به شهر ديگر دربیشتر بخوانید
37-mohtadai
کيوان مهتدي : چه کسي در اين آَش در هم‌جوش ممکن است دغدغه‌ي سينماي بنيني را داشته باشد؟ تا چه اندازه مي‌توانيم به اين بهانه که «ما کار فرهنگي مستقل انجام مي‌دهيم» سرمان را در برف فرو کنيم؟ بعيد مي‌دانم در تابستان نود و دو کسي آنقدر به جهش‌هاي بنيني از روي صندلي اسکار علاقه‌مند باشد که بخواهد پرونده‌اي در مورد سينماي او بخواند؛ و اگر چنين کسي وجود داشته باشد، من از او بيزارم. قرار نيست از گراني ناله کنيم يا تب دوره‌اي خردادماه ما را از پاي درآورد،بیشتر بخوانید
khosravi
همايون خسروي دهكردي تقريبا هر سال يك بار در شماره بهار كارگردان نيم ويژه ما امريكايي است. خوانندگان عزيز علاوه بر شرايط خانوادگي و رشد سينماگر با ويژگيهاي تاريخي كه بستر پرورش اين سينماگران است آشنا شده اند. اغلب اين كارگردانها- همچون اكثر سينماگران دنيا- با عشق به سينما كه از كودكي با آنها بوده رشد كرده اند و هر يك بسته به موقعيت تاريخي كه در آن قرار داشته اند با تلاش و درايت توانسته اند به جامعه سينمايي كشور- خصوصا در امريكا كه اين كار نياز به ارتباطاتبیشتر بخوانید
soltanzadeh32
ترجمه: بهروز سلطانزاده اين فيلم يكي از قو يترين فيلمهاي شما و در عين حال از دردناكترين هاي آنهاست. تا آنجا كه به جزييات فيلم مربوط م يشو ن كار خوبي است، شايد بهترين كاري كه ميتوانستيد بكنيد اما پايا فيلم هم به نوعي مهم است. انتظار داريد مردم در پايان فيلم چهد؟ برداشتي داشته باشن فتن جواب دادن به اين سوال به سختي شروع ساختن يك فيلم يا يا سرمايه گذار براي آن است. اين يكي از دو پروژ هاي است كه ساخته شدنش براي من هم سخت بود.بیشتر بخوانید
vaghfi32
شهريار وقفي پور فيلم وسترن ژانري است كه بي گفت وگو معرف بديهي و حقيقت )و به  همان اندازه، دروغ ايدئولوژي (ِ امريكا به مثابه «خانه امريكايي هاي آزاد»  است و شهرت ايالت تگزاس بيش از شهرهاي واشنگتن و نيويورك است؛  اگرچه شايد اين واقعيت به نظر ناسازه گون بيايد كه يكي از شناخته شدهترين و تحسين برانگيزترين وسترنهاي تاريخ، خوب، بد، زشت اثر سرجو لئونه فيلمي غيرامريكايي است و از قضا، امريكا چنان با آثار اين كارگردان  ايتاليايي در هم آميخته است كه هيچ «بيرون»ي را برنمي تابد وبیشتر بخوانید
payan32
ميلاد روشني پايان گرن تورينو )2008( ساخته كلينت ايستوود، قصه والت كوالسكي كهنه سرباز عنق جنگ كره و يك امريكاپرست افراطي است كه قرار است در مدت نمايش فيلم آهسته آهسته بيزاري بي پايانش از چشم باداميها و نژادپرستي ارتجاعياش را تعديل كند تا اينكه دست آخر در ضيافت سانس به رگبار بسته شدنش، خود را با سِيلي از قابل فهمترين نشانه هاي  ضدنژادپرستانه تعميد دهد. آشكارا اين روايتي است كه تنها ميتواند در  منطق ساده ساز هاليوود به فرم نهايي و نمادين خود برسد. منطقي كه با به حداقلبیشتر بخوانید
molaee32
رضا مولايي فيلمهاي وسترن هميشه با تقابل خير و شر در شديدترين حالت ممكن، صحنه هاي تيراندازي و هفت تيركشي پرسر و صدا، عدم حضور زن يا نقش كمرنگ و فرعي هنرپيشه هاي زن و موسيقي جذاب، طيف مخاطب قابل توجهي داشته اند. با گذشت زمان و گذر از دهه هاي 60 و 70 ميلادي، دوران طلايي وسترن اسپاگتي هم افول كرد و نوابغي مثل سرجيو لئونه كه با بهره گيري از چهره هاي شاخص و برجستهاي مثل كلينت ايستوود و انيو موريكونه، جذابيت و وسترن نو را به پردهبیشتر بخوانید
sabet32
مسعود حقيقت ثابت در رمان «بيگانه» نوشته آلبر كامو، مورسو – شخصيت اصلي داستان – پس از مرگ مادرش، به خانه سالمندان ميرود تا رسم شبزنده داري بر بالين تازه درگذشته را به جاي آورد. در ساعات نخستين شب، خستگي بر وي غلبه ميكند و به خواب ميرود، بدون اينكه اشكي در فراق مادرش ريخته باشد. مورسو چندي بعد مرتكب قتل ميشود. قتلي از سر اتفاق و  بدون برنامه ريزي قبلي. اما هيات منصفه كه مشتي از خروار جامعه پيرامون  اوست، وي را به اعدام محوم ميكند. سلسله مباحث درگرفتهبیشتر بخوانید