سینمای جهان

۶۹-۶
همایون خسروی‌دهکردی ریدلی اسکات هرچند جزو سینماگران دهه ۱۹۸۰ سینمای امریکا محسوب می‌شود ولی محصول سینمای نوین انگلستان و نهضت واقع‌گرایی اجتماعی است. او در خانواده‌ای اهل هنر و عمدتاً سینمایی در لندن پرورش یافته و در مدرسه فیلمسازی این شهر تحصیل کرده و در مقام طراح صحنه در شبکه بی‌بی‌سی کار کرده است. تجربیات ارزشمندی در تولید پیام‌های بازرگانی ویدئویی دارد. به همین دلیل بستر رشد و پرورش او سینمای انگلستان است. او در دهه ۱۹۸۰ به سینمای امریکا پیوست و با فیلم علمی-تخیلی بلید رانر که اثری نئونوآربیشتر بخوانید
۶۸-۱۴
‌گردآوری، ترجمه و تلخیص: بهروز سلطانزاده : نمی‌توان از ریدلی اسکات صحبت کرد اما از بلید رانر نگفت. هر جا که از فیلم‌های متعددی که در ژانرهای مختلف ساخته سخن به میان آمده پای این فیلم که به نوعی آینده را پیشگویی کرده نیز به میان کشیده شده است. حتی در جایی از این گفت‌وگو مصاحبه‌کننده می‌گوید بلید رانر از بسیاری جهات از جمله جهانی‌‌شدن، مهندسی ژنتیک و امنیت بیومتریک و… را پیش‌بینی کرده است. اسکات می‌گوید این فیلم تماماً تصورات شخصی خوودش است و او بر آن بوده کهبیشتر بخوانید
۶۹-۱۸
دیوید هاروی – ترجمه: صالح نجفی : مصنوعات فرهنگی پست‌مدرن، به‌لطف التقاطی‌بودن طرح‌هاشان و بی‌نظمی آشوبناکِ موضوعاتشان، بی‌اندازه متنوع‌اند. با این‌حال، گمان می‌کنم بد نباشد با مثال‌هایی نشان دهیم چگونه مضمون‌های مربوط به فشرده‌شدن زمان-فضا که در این مقال بسط می‌دهیم در آثار هنری و فرهنگی پست‌مدرن بازنمایی می‌شوند. بدین‌منظور تصمیم گرفتم به‌سراغ سینما بروم، تا اندازه‌ای بدین‌علت که سینما (به‌اتفاق عکاسی) هنری است که در بستر نخستین فوران عظیم مدرنیسم فرهنگی بالیدن گرفت اما نیز بدین‌علت که، در بین همۀ شاخه‌های هنر، احتمالاً سینما قوی‌ترین قابلیت را برای کارکردن بابیشتر بخوانید
۶۹-۲۸
کانر مانوی – ترجمه: رامین اعلایی : مقدمه‌: کانر مانوی یک کاتولیک راستین است. شیفته‌ی عیسی مسیح. او یکی از نویسندگان وب‌سایت خبری/تحلیلی مشهور کاتولیک وُرلد ریپورت (یکی از اصلی‌ترین تشکیلات رسانه‌ای واتیکان) است. مانوی جز این متنی که مشخصاً در ارتباط با سینما نگاشته است، فعالیت جدی چندانی در حیطه‌ی نویسندگی برای سینما ندارد. احتمالاً او یک فیلم‌بین عادی‌ست که عموماً به سراغ فیلم‌هایی می‌رود که صدمه‌ی چندانی به اعتقادات مذهبی‌اش نمی‌زنند. اما در این میان ممکن است فیلم‌ها یا فیلمسازانی ناخواسته او را آزرده‌خاطر سازند. ریدلی اسکات از اینبیشتر بخوانید
۶۹-۳۴
امیرهوشنگ للهی : نوشتن درباره ریدلی اسکات کار ساده‌ای نیست. او طی چهار دهه کارگردانی، فیلم‌های فراوانی در گونه‌های مختلفی ساخته است. بیشتر فیلم‌هایش در میان مخاطبان سینمای بدنه اقبال داشته و معمولاً جز تعدادی فیلم کوچک در دهه ۸۰ شکست سختی را در گیشه تجربه نکرده است. به این ترتیب می‌توان گفت با فیلمسازی خوش‌ذوق وکاربلد طرفیم. او در هر دوره‌ای و هر زمانی منطبق با وضع و شرایط زمانه‌اش فیلم ساخته است. فیلم‌هایی که پاسخگوی ایدئولوژی زمانه‌اش هستند. بعد از یازده سپتامبر، «ملکوت خداوند» را و پس ازبیشتر بخوانید
۶۹-۴۰
امین حامی‌خواه : «در درون دایره همان تاج توخالی که شقیقه فناپذیر شاه را دربر می‌گیرد مرگ بارگاه خویش را برپا می‌دارد؛ و در آنجا دلقک بر تخت می‌نشیند و سلطنتش را به تمسخر می‌گیرد و بر جبروتش پوزخند می‌زند و دمی مجالش می‌دهد: صحنه‌ای کوچک، تا شاه بازی کند، به هراس افکند و با اشاره چشمی بکشد و خیال قدرت و خودپسندی بیهوده را بر او می‌دمد. گویی این گوشتی که زندگی ما را احاطه کرده مفرغ رویین است، آنگاه‌ که بدین‌سان گمراه شد، کارش را می‌سازد و بابیشتر بخوانید
۶۹-۴۲
ای. آ. استانیزای – ترجمه: مهدی ملک : همه چیز از این پندارِ مذهبی آغاز می‌شود که خداوند، انسان را بر مبنای تصویری از خود آفرید و او را برانگیخت تا ابد به قدرت آفرینندگی‌اش حسد ورزد. میوه این فانتزی -که ریشه ستبری در خاک فرهنگ غرب داشت- فرانکشتاینِ مری شلی بود که در دوران ادبیات رمانتیکِ انگلستان به بار نشست. داستانِ هیولایی که سایه ترسناکش بر سراسر قرن بیستم نیز افکنده شد. بلید رانرِ ریدلی اسکات یکی از موفق‌ترین اقتباس‌ها از این حکایت قدیمی است. بلید رانر در اولین نگاهبیشتر بخوانید
۶۹-۴۴
   راجر ابرت – ترجمه: شهریار خلفی : ریدلی اسکات در «فتح بهشت‌»، کریستف کلمب را پیچیده‌تر و دارای ویژگی‌های انسانی‌تر نسبت به سایر فیلم‌هایی که درباره‌ او ساخته شده ‌است تصویر می‌کند. کریستف کلمب فیلم او که رفتارش با اشراف و بومیان یکسان است، طبیعت (و نه خدای کاتولیک‌ها) را به عنوان خدای بومیان می‌پذیرد و نسخه‌ای روشنفکر از این شخصیت سنتی است. همچنین کریستف کلمب او به خصوصیات یک انسان معمولی نزدیک‌‌تر است. آن‌گونه که ژرار دو پاردیو نقش او را بازی کرده‌، تنومند، ژولیده و سرسخت است وبیشتر بخوانید
۶۹-۴۶
محمدحسین میربابا :   مقدمه : بزهکاری به معنای انحراف انسان از راه مستقیم و اصلی است. بزهکار یا مجرم کسی است که راهش را از جاده‌ی اصلی کج می‌کند و به سمت جاده‌های فرعی و خاکی می‌رود. ریدلی اسکات با «تلما و لوئیز» تاحد زیادی از مسیر مستقیم و اصلیِ یک فیلمساز هالیوودی خارج شده و پای در جاده‌های فرعی و سنت‌شکن سینما گذاشته است. همان‌گونه که قهرمانان فیلم او برای فرار از دست پلیس و رهایی از بند اجتماع مسیر اتومبیلشان را از اتوبان‌های اصلی کج کرده وبیشتر بخوانید
۶۹-۵۰
هوتن زنگنه‌پور: هانکه می‌گوید: خشونت در فیلم «پالپ‌فیکشن» غیرمسئولانه بود، چرا که ترس را مصرفی می‌کرد و این باعث خشم من می‌شود. مصرفی‌شدن ترس و دلهره، البته یک تعهد حرفه‌ای در دنیای هالیوودی است اما گاه چیزهایی در همین جهان بیکران سرگرمی و تجمل جلوه می‌کند که ما را از این گزاره فراتر می‌برد: ظهور بیگانه، ظهور بیگانه‌ای در جهان پشت دوربین است؛ جهانی که دارد بی‌وقفه تلاش می‌کند مسئولانه باشد. بیگانه، تنها معرف کارگردانی هالیوودی نبود که نبوغ ساخت بلاک‌باسترهای کالیفرنیا را فریاد کند، بلکه تلاشی هم بود تابیشتر بخوانید