سینمای ایراندسته

۶۲-۸۷-
جواد طوسی: بعضی مباحث به لحاظ ماهیت وجودی‌شان راه را برای تفسیرپذیری باز می‌گذارند و نمی‌توان در موردشان به یک پاسخ قطعی و یقینی رسید. به همین خاطر پس از ساعت‌ها صحبت‌کردن می‌بینی که انگار فقط طرح موضوع کرده‌ای. همین «شاعرانگی» و ذهن و تخیل شاعرانه، در مفهوم اولیه خود دریچه‌های گوناگونی را می‌گشاید. حال اگر بخواهیم برای تجلی آن در سینما بسترسازی کنیم، نمی‌توان به یک تعریف کلی و واحد بسنده کرد. احمدرضا معتمدی: بله، بهتر است در بدو امر بفهمیم ذات شعر چیست، بعد وارد مقوله سینمای شاعرانهبیشتر بخوانید
۶۱-۸۷-
هادی تقی‌زاده: از امیرارسلان و برخی متون مشابه در عصر قاجار که بگذریم، نخستین فانتزی ایرانی در سال ۱۳۰۱ از سوی موسی نثری‌همدانی با نام «افسانه طی زمان» به نگارش درآمد. پس از آن در سال ۱۳۱۳ کتاب «ستم در قرن بیست و دوم» به‌وسیله صنعتی‌زاده‌کرمانی نوشته شد که تقلیدی ناشیانه از رمان‌های ژول ورن بود. در دهه‌های ۲۰ و ۳۰ ادبیات فانتزی در ایران تقریباً به ترجمه آثار فانتزی جهان منحصر شده بود که عمدتاً در حیطه ادبیات کودکان جای می‌گرفتند. فرهادپور: خب این مفهوم خیلی کلی است. بهبیشتر بخوانید
۶۱-۱۰۰-
عباس بهارلو سینمای ایران از آغاز تا به امروز مشکل ضعفِ فیلم‌نامه داشته است، و فیلم‌نامه‌نویس‌ها به جای استفاده از تاریخ، پیشینه هویتی ملت ایران، آداب و رسوم فولکلوریک، ادبیات کهن و داستان‌های معاصر عمدتاً منابع الهام خود را فیلم‌های مصری، هندی و هالیوودی قرار داده‌اند. با وجود این، پاره‌ای از فیلم‌نامه‌نویس‌ها و کارگردان‌ها به افسانه‌ها، ادبیات کهن، قصه‌ها و زبانزدهای عامیانه و اعتقادهای بومی و قومی رجوع کرده‌اند، و فیلم‌هایی را با اقتباس، الهام یا برداشت آزاد از آن‌ها ساخته‌اند، که نتیجه کار گاهی فیلم‌های خوب و گاهی همبیشتر بخوانید
۶۱-۱۰۸-
نیوشا صدر عبارت سینمای فانتزی در وهله‌ی اول ما را یاد داستان‌های پریان و دیوها و شهرهای اسرارآمیز در دل اقیانوس‌ها یا سرزمین‌های ناشناخته در آن سوی فضا می‌اندازد. در حقیقت واژه‌ی فانتزی به عنوان یک پدیده‌ی روانشناختی در ابتدا با ناخودآگاه انسان ارتباط پیدا می‌کند. با آرزوها، رویاها و خیال‌پروری‌های انسان، انسانی که افسانه‌ها و اساطیر بخش لاینفک فرهنگ او هستند. اما فانتزی به مثابه‌ ژانر، گستره‌ی وسیعی را در برمی‌گیرد با زیرشاخه‌های فراوان که می‌تواند با هر ژانر دیگری مرزهای مشترکی پیدا کند. زیرشاخه‌هایی از قبیل داستان‌های پریان،بیشتر بخوانید
logo-2
مهرزاد دانش مهم‌ترین وجه تمایز سینمای فانتزی با سایر گونه‌های سینمایی، در تاکید بر عنصر خیال است. خیال، گستره‌ای نامحدود است که در آن، برخلاف قوانین محکم فیزیکی و شیمیایی و بیولوژیکی و طبیعی، که انسان و جهان هستی را محدود به چارچوبی وجودی و ماهیتی می‌کند، می‌توان فارغ از هر قیدی، آزاد و رها، به خلق دنیایی نوین اندیشید که الگوهایی دیگر را در خود می‌پروراند. اما این خیال، خود می‌تواند در جهات متنوعی شکل بگیرد. گاه، خیال از جنس تخیلات کودکانه‌ای است در جهانی بی‌آلایش و بسیار سادهبیشتر بخوانید
logo-2
منوچهر اکبرلو اولین نکته در تعریف ژانر سینمای فانتزی، وهم‌آلودیِ نام فانتزی است. واقعاً چه چیزی در درون این نام نهفته است؟ اسامی و القاب، تاثیر فریبنده‌ای بر دنیای واقعی ما دارند، کلمات از دریچه نگاهی که ما را قادر به شناخت آنها می‌کند، به همراه هویت ژانرها، به شکل‌دادن توقعات ذهنی که ما در سینما (یا در نمایشگرهای پی‌وی‌دی یا کامپیوترهای خود) پیدا می‌کنیم، کمک می‌کند. برخلاف اینکه ما می‌گوییم ممکن است در دنیای واقعیت، چماق و سنگ استخوان‌های ما را خرد کنند، اما ظاهراً کلمات هیچگاه آسیبی بهبیشتر بخوانید
۶۱-۱۱۸
محسن خیمه‌دوز روزی از یک سیاستمدار انگلیسی خواستند جناحِ سیاسیِ مقابلِ خود را تعریف کند، آن سیاستمدار هم در پاسخ گفت: «نمی‌توانم فیل را تعریف کنم، ولی اگر از آن در وارد شود، آن را می‌شناسم.» ضمن اینکه این پاسخ سیاستمدارانه، خودش نوعی هَجو و آیرونی‌ست، اما به خوبی، دشواریِ تعریفِ «آیرونی» را هم نشان می‌دهد. با آنکه سابقه زبان و ادبیاتِ ایران نشان از فهم و حتی کاربرد آیرونی دارد، اما در تاریخِ معاصر (از مشروطه به این طرف)، بهترین طنز آیرونیک را در آثار «صادق هدایت» می‌توان جست.بیشتر بخوانید
۶۱-۱۲۰
بابک تبرایی بلیک اتوود استاد رشته‌ی «مطالعات خاورمیانه» در دانشگاه تگزاس در شهر آستین است، و کلاس‌های متعددی از سطح کارشناسی تا دکترا به زبان‌های انگلیسی و فارسی تدریس می‌کند. عمده‌ی پژوهش‌های او بر تاریخ اجتماعی سینمای ایران متمرکز بوده است. در این راه، تسلطش به زبان فارسی باعث شده از معدود غیرایرانی‌هایی باشد که چشم‌اندازشان از فرهنگ و هنر ایران به دریچه‌ی تنگ جشنواره‌ها و عرضه‌داشت‌های بین‌المللی به مدد زیرنویس و مترجم و مفسر محدود نیست. او نگاه خودش را دارد؛ همزمان ایرانی‌بنیاد و جهانی‌نگر. سوای مقالات متعددی کهبیشتر بخوانید
mirkarimi
گفت‌وگو با رضا میرکریمی در آخرین روز جشنواره جهانی فجر جشنواره‌ای استاندارد به وقت ایران! مرسده مقیمی: این دومین سالی است که جشنواره جهانی فجر به دبیری رضا میرکریمی برگزار می‌شود. جشنواره در همین دو سال به شکلی متفاوت از سال‌های پیشین در پردیس چارسو برگزار می‌شود. جشنواره‌ای که تفاوت محسوسی با دوره‌های پیشین دارد؛ به همین بهانه در کاخ جشنواره در حالی که ساعات پایانی جشنواره سی و پنجم در جریان بود با رضا میرکریمی گپی کوتاه زدیم. برنامه‌های متنوع تفاوت دو دوره اخیر جشنواره با دوره‌های پیشین وبیشتر بخوانید
download
گفت‌وگو با کیوان کثیریان جشنواره باید خودش را تحمیل کند مرسده مقیمی: کیوان کثیریان که برای سینمایی‌ها و به ویژه اهالی رسانه چهره نام‌آشنایی است در این دوره برای دومین سال پیاپی مدیریت روابط عمومی جشنواره جهانی فجر را بر عهده داشت. جشنواره‌ای که به رغم محسناتش، شایعاتی نیز درباره نحوه اجرایش به گوش می‌رسید. آخرین روز جشنواره که یک روز پس از اختتامیه در کاج جشنواره خلوت‌تر از همیشه در حال برگزاری بود، فرصتی مغتنم پدید آورد تا بتوانیم با کیوان کثیریان درباره جشنواره و تمامی حاشیه‌ها گفت‌وگو کنیم.بیشتر بخوانید