شماره 62دسته

all-gray-62-80
آیین فروتن نخستین نشانه‌ی اینکه چیزی در نسبت با تعبیر «کالت» اشتباه است، باید سال‌ها پیش آشکار می‌شد: وقتی دنی پِری بر آن شد تا جلد سوم از مجموعه کتاب موفقش «فیلم‌های کالت» را در سال ١٩٨٨ منتشر کند.۱ آنچه ابتدا به‌عنوان ایده‌ای خوب و برانگیزاننده آغاز شد، رفته‌رفته تحمیلی جلوه کرد: اکنون که تا اینجا صد فیلم نخست معلوم شده‌اند، چند فیلم کالت اصیل دیگر ممکن است واقعاً در بین باشند؟ این طبقه‌بندی پیشاپیش واجد انعطاف و گستردگی‌ای بود که هر چیز تقریباً مستقل یا غریبی را دربر می‌گرفت.بیشتر بخوانید
all-gray-62-84
بشیر سیاح مشتاقیم بدانیم مبارزه‌ی امروزی سینه‌فیل‌ها بر سر چه چیزی است. نخست اینکه، به چه افرادی سینه‌فیل گفته می‌شود؟ و چه ویژگی‌هایی دارند؟ من احساس می‌کنم که در زندگی‌ام، میان محافل سینه‌فیلی می‌گردم، و از این رو خودم هم یک سینه‌فیلم. تحت این نام و نشان پیش می‌روم. برای من این امر ارتباطی با آسیب‌شناسی یا حتی دغدغه‌های فکری ندارد، بلکه در عوض، مطالعه‌ی دقیق سینماست (اما نه لزوماً دانشگاهی یا سیستماتیک) به‌عنوان یک شبکه‌ی جامع، یک جهان، نیروی حیات و کلید فهم نقل‌قول‌ها و اشاره‌ها. بله، البته، امابیشتر بخوانید
۶۲-۸۷-
جواد طوسی: بعضی مباحث به لحاظ ماهیت وجودی‌شان راه را برای تفسیرپذیری باز می‌گذارند و نمی‌توان در موردشان به یک پاسخ قطعی و یقینی رسید. به همین خاطر پس از ساعت‌ها صحبت‌کردن می‌بینی که انگار فقط طرح موضوع کرده‌ای. همین «شاعرانگی» و ذهن و تخیل شاعرانه، در مفهوم اولیه خود دریچه‌های گوناگونی را می‌گشاید. حال اگر بخواهیم برای تجلی آن در سینما بسترسازی کنیم، نمی‌توان به یک تعریف کلی و واحد بسنده کرد. احمدرضا معتمدی: بله، بهتر است در بدو امر بفهمیم ذات شعر چیست، بعد وارد مقوله سینمای شاعرانهبیشتر بخوانید
logo-2
عباس بهارلو کریس مارکر گفته است: «حقیقت شاید مقصد اصلی نباشد، اما چه بسا جاده‌ای است که باید آن را پیمود.» آن‌چه مارکر می‌گوید تعبیر دیگری از این حرف است که فیلم حاصل جمع رویدادهایی است که روی نگاتیف یا بر نوار مغناطیسی ثبت می‌شود، یا هر کدام از عوامل سازندۀ فیلم یک سند کوچک و مجزا هستند که به یک‌دیگر می‌پیوندند و مجموعۀ آن‌ها یک کلیت به‌هم‌پیوسته را بازنمایی می‌کند. بر این اساس می‌توان این سؤال را مطرح کرد که آیا مداخلۀ فیلم‌ساز و به ‌تبع آن چشم انسانبیشتر بخوانید
logo-2
محمدعلی سجادی «… می‌خواهم فیلمی بسازم شاعرانه/ شینِ شعر را به سینِ سینما ببخشم/ شینما…» کریستین متز تا شابرول و رابین وود و‌… سینما را به دو قسمت کرده‌اند؛ نثر و شعر. سینمایی که داستانگوست، یعنی تنها روایتگر داستان‌ست و بس، می‌شود نثر، و سینمایی که پیِ مکاشفه است و با تاملاتی شاعرانه روبه‌روست، سینمای شاعرانه است. این دو شیوه نگاه و پرداخت از خودِ آغاز سینما چشم باز کرده. لومیر و ژرژ ملیس. لومیر گزارشگر واقعیت، ثبت واقعیت یا آن چیزی که به نام واقعیت‌گرایی و عریضه‌نویسی تصویری استبیشتر بخوانید
all-gray-62-102
محسن خیمه‌دوز * ما بیشتر از جنس رویاهایمان هستیم تا از جنسِ واقعیت. و واقعیتِ ما بیشتر از رویاهایمان ساخته شده تا از واقعیتِ بیرونی. (شکسپیر) ** برای شناخت ماهیتِ سینمای شاعرانه و فهمِ امکان یا عدمِ امکانِ آن، باید دستِ کم دو پیش‌فرضِ اساسی در این بحث را تحلیل کرد. این دو پیش‌فرض که: ۱- سینما، بیان است یا زبان؟ ۲- شاعرانگی، زبانِ شعر است؟ بیانِ شعر است؟ تجربۀ شعر است؟ یا غیرِ شعر و ضدِ شعر است؟ پس از آن است که می‌توان نتیجه‌گیری کرد و نظر دادبیشتر بخوانید
all-gray-62-104
مهرزاد دانش برقراری نسبت شعر و سینما، می‌تواند بر اساس شاخص‌های متنوعی تحلیل شود؛ اما در نهایت اگر قرار باشد به عبارت ترکیبی سینمای شاعرانه منتهی شود، جز عبارتی نارسا و مبهم که به دشواری می‌توان مقصودی روشن از آن را درنظر گرفت در اختیار قرار نمی‌دهد. اگرچه در تاریخ سینما، اصطلاحاتی همچون رئالیسم شاعرانه در سینمای فرانسه ابداع شد و دامنه ترویج و تاثیرش همچنان در سینمای امروز، نه فقط خود فرانسه، که سایر کشورهای صاحب سینما جاری است، اما این اصطلاحات ناظر به قواعدی مشخص و محدود دربیشتر بخوانید
all-gray-62-106
مرضیه وفامهر و علی مصفا گفت‌وگویی که در زیر می‌خوانید بحث شاعرانگی در سینما را پی می‌گیرد؛ مطالب این پرونده به نوعی درصدد پاسخگویی به این پرسش هستند که آیا سینمای شاعرانه داریم؟ و اگر آری، مولفه‌های این سینما چیست؟ به زعم مصفا یکی از خصلت‌های «فیلم‌های شاعرانه خارج‌شدن از واقعیت و رفتن به سمت جادو و عالم غیرواقعی‌ست. واردشدن به عالم جادو. تخیلی که دیگر پایش روی زمین نیست.» فصل‌الخطاب اما جمله‌ای است که وفامهر از قول ناصر تقوایی نقل می‌کند: «سینمای شاعرانه نداریم. چرا که ما در سینمابیشتر بخوانید
all-gray-62-112
هر گاه که به عنوان یکی از فیلم‌های محبوبم خوشه‌های خشم ساخته جان فورد را تماشا می‌کنم و به سکانسی می‌رسم که پدر و بچه‌ها در یک شیرینی‌فروشی هستند و زن فروشنده پنج تا شیرینی را به ده سنت به آنها می‌فروشد، در حالی که هر کدامشان ده سنت قیمت داشته‌اند، حس غریبی در من شکل می‌گیرد و چه بسا اشک از چشمانم سرازیر می‌شود و حس شاعرانگی این سکانس و انسان‌دوستی‌اش را بارها در دل تحسین می‌کنم. این به نظرم وجهی از شاعرانگی فورد و اشتین‌بک است که چهبیشتر بخوانید
all-gray-62-114
مهران کاشانی سینمای شاعرانه بی‌تردید یک تعبیر کلامی است و جایگاهی در ترمینولوژی (اصطلاح‌شناسی) واژگان سینمایی ندارد. اصطلاحی است مبهم و بدون هیچ‌گونه شمایل قابل استناد. در زبان فارسی «شعر» را بهانه می‌کنم تا بتوانم به معنای «شاعرانه‌» نزدیک شوم. شعر همان پدیده‌ای‌ست که می‌تواند نثر یا نظم و البته کلامی باشد که به قول شاملو مرزهای قیاس و تجربه و منطق را در هم شکسته و مستقیماً بر عواطف ما اثر گذارد. «شعر‌» چنگی می‌زند بر ساحت عواطف ما و شاید عقل را هم به چالشی مشتاق کند. هربیشتر بخوانید