شماره 40

th
th
40_Khosravi
همايون خسروي‌دهكردي : برخي رابرت آلتمن را مهم‌ترين فيلمساز دهه 1970 مي‌دانند و گروهي او را غيرهاليوودي كه هاليوود او را تحمل مي‌كرد. كارگرداني مستقل و تكرو از هاليوود كه در هاليوود فيلم مي‌ساخت. بيش از 10 شماره از نيم‌ويژه‌نامه‌هاي سينما و ادبيات تاكنون به سينماي امريكا و سينماگران امريكايي اختصاص يافته‌اند. خصلت‌هاي سينماي امريكا چه در دهه‌هاي مختلف، خصوصاً در ارتباط با «هاليوود جديد» (دوران پس از ايزي رايدر، باني و كلايد و…) و چه در ارتباط با ژانر‌ها يا خيزش‌هاي مختلف، در شماره‌هاي مختلف مورد تدقيق و پيشبیشتر بخوانید
40_Nori
محسن نوري‌چپي : با آيدين آغداشلو گفت‌وگوهاي زيادي شده است و به دليل احاطه‌ي او بر حوزه‌هاي مختلف، گفت‌و‌گوها هم در موضوع‌هاي مختلف و بسيار متنوع است. در اين گفت‌و‌گو درباره‌ي اهميت تحول در شعر فارسي و نقش آن بر حوزه‌هاي ديگر از جمله نقاشي بحث شده است. اينکه نيما به عنوان بنيانگذار شعر مدرن ايران، قواعد و قوانين تقديس‌شده‌ي شعر کهن را درهم مي‌شکند و «ميدان ديد تازه»اي را در عالم شعر پيشنهاد و عملي مي‌کند. اين پيشنهادِ تازه، هر چند در زمانه‌اش به درستي درک و دريافت نمي‌شود وبیشتر بخوانید
40_Sokhanvar
 حسين سخنور : ويژه‌نامه آخر سال «ميز روشنفکري» هم ويژه بود، هم در محتواي مطلب و هم لااقل در شکل آن که اين بار  بيش از يک نفر پشت اين ميز نشستند تا از سير تحول و تکامل جريان روشنفکري ايران‌ِ بعد از انقلاب و دادوستد آن با جريان هنري کشور بگويند. البته آنهايي که پيشينه مباحث مراد فرهادپور و حلقه فکري او پيگيري کرده‌اند، احتمالاً مي‌توانند حدس بزنند که اگر او به همراه صالح نجفي بخواهد در اين حوزه‌ها صحبت کند، بيشتر رويکري انتقادي دارد. آنها معتقدند نه جريان روشنفکريبیشتر بخوانید
40_somi2
سهيل سمي : در ادبيات امريکا فاکنر زندگي و شخصيت‌هاي جنوب را معنا مي‌کند. آپدايک زندگي در بروئر, پنسيلوانيا و جويس کرول اوتس نيز زندگي در نيويورک. اوتس نويسنده‌ي بسيار پرکاري بوده است, مساله‌اي که در ميان منتقدان گاهي به خودي خود با تصور نويسندگي به مفهوم جدي کلمه تضاد پيدا مي‌کند. داشتن بيش از پنجاه اثر در گونه‌هايي مانند رمان، نمايشنامه، رمان کوتاه، داستان کوتاه، شعر و آثار غيرداستاني به نظر زياد است. اما از ديگر سو دريافت بيست‌واندي جايزه‌ي معتبر ادبي جاي اما و اگر باقي نمي‌گذارد. از اينبیشتر بخوانید
احمد آرام : مي‌خواهم به «تو» دروغ بگويم. در کمال خونسردي اين کار را انجام خواهم داد؛ بدون آنکه بويي ببري، در اين راه ورزيده شده‌ام. دروغ گفتن ابزاري دارد مخصوص به خود‌؛ اين ابزار نامرئي است؛ اين ابزار به هنگام گذر از کانون‌هاي ناشناخته‌ي مغز، در تخيل‌، مرئي مي‌شود، و وقتي به بار مي‌نشيند، اندک‌اندک داستاني مي‌بافد تا فريبت دهد. هفت‌سالگي بهترين دوره دروغگويي است. تمام وقايع خامي ‌که از دو يا سه سالگي در ذهنت مانده در هفت‌سالگي شروع به رشد مي‌کنند. اما من پيش از آن دست بهبیشتر بخوانید
احمد اخوت : نويسنده كيست؟نويسنده چيست؟ نويسنده ميتواند افراد مختلف باشد )به قول لوئيجي پيراندلو يكي و صد هزار(: آن كه آثارش را بسياري از خوانندگان ميخوانند، كسي كه هنوز هم پس از صدها سال خواننده دارد، يا آنكه هر چند نويسندهاي قدر بوده، )شايد هنوز هم هست( و آثاري گرانقدر نوشته اما امروز فراموش شده و ديگر كسي كتابهايش را نميخواند. همهي اينها نويسندهاند. زندگينامهها )بيوگرافي( بيشتر به حيات )مقابل ممات: زندگاني. عمر. زيست. مانند حيات يحيي( «نويسندگان موفق» يا «مطرح» ميپردازند در صورتي كه حيات هر نويسندهاي حائزبیشتر بخوانید
logo-2
ليلي گلستان : کاغذ سفيد مي‌ترساند. کاغذ سفيد دست‌نخورده‌ي تا‌نشده‌ي خالي از هر نوشته‌اي، مي‌ترساند. مثل بوم سفيد مي‌ماند براي نقاش. مثل کاغذي است با خطوط حايل که حالا بايد نت‌هاي آهنگت را رويش بنويسي. روزها و روزها فکر کرده‌اي، به قصه‌ات، به رمانت، به مقاله‌اي که بايد بنويسي، يا به يادداشت کوتاهي که قول داده‌اي تا آخر هفته تحويل دهي. فرقي نمي‌کند، مدام در فکرش هستي. به شروع‌اش، به خاتمه‌اش، به محتوايش، به ‌اينکه چگونه بنويسي که تاثير بگذارد و يا خوشايند خواننده شود. خودکار نرم و روانت را پيدابیشتر بخوانید
logo-2
محمود حسيني‌زاد: چه وقت مي‌نويسيم؟ وقتي نيازي داريم و احتياجي و دلتنگي. وقتي مي‌خواهيم اطلاعي بدهيم، ديگران را در جريان امري و احساسي و حادثه‌اي قرار دهيم.  وقتي با کسي کاري داريم، دلمان تنگ شده، مي‌خواهيم حالي بپرسيم، نامه مي‌نويسيم. يا مثلاً مي‌رويم ديدن کسي و نيست، مي‌خواهيم مطلبي را فراموش نکنيم،  يادداشت مي‌نويسيم. وقتي مي‌خريم يا مي‌فروشيم، صورت‌حساب مي‌نويسند و مي‌نويسيم. دانش‌آموز که هستيم، مشق مي‌نويسيم. يعني اينکه نويسنده کسي است که نياز دارد به نوشتن.بیشتر بخوانید