شماره 64دسته

۶۴-۶-
همایون خسروی‌دهکردی تاریخ پرفراز‌و‌نشیب و آکنده از التهاب کشور کره و اضطراب موجود در کره جنوبی و حتی شمالی تنها با تماشا، درک و برقراری ارتباط با سینمای کیفی کره و آثار نوین کره جنوبی همچون «منطقه امنیتی مشترک» (پارک چان-ووک، ۲۰۰۰) «میزبان» (یونگ جون-هو، ۲۰۰۶) و «کهنه‌سرباز» (ریو سونگ-‌وان، ۲۰۱۵) می‌تواند کامل شود و این سینمایی است که به فرهنگ باستانی و عارفانه کشور می‌پردازد. جدال اصلی میان دولت و سینماگران کره بر سر موضوع اضطراب و ابهام تاریخی است: سینماگران کره‌ای بر این باورند که فیلم‌های آنان بهتربیشتر بخوانید
۶۴-۲۲-
میلاد روشنی‌پایان «بگذار همچون جذامی که فساد را در گوشت می‌تند، مطرود همگان باشم. همچون افلیجی بی‌اندام، اختیار حرکت را از من بگیر. گونه‌هایم را بردار تا اشک‌هایم بر آنها نلغزند. لب‌ها و زبانم را له کن، تا با آنها گناه نورزم. ناخن‌هایم را بیرون بکش تا چیزی را در چنگ نگیرم. بگذار شانه‌ها و کمرم خمیده شوند تا چیزی را بر دوش نگیرم. بدن بکر مرا در هم بکوب و مرا بی‌هیچ غروری رها کن. بگذار تا در شرم زندگی کنم و نگذار کسی برایم دعا کند تا مگربیشتر بخوانید
۶۴-۷۱-
جهانبخش نورایی، احمد امینی، سعید عقیقی، جواد طوسی جواد طوسی: در این تردیدی نیست که ارزش و اعتبار «نقد و منتقد» در جامعه‌‌ای معنا پیدا می‌کند که از رونق فرهنگی برخوردار باشد. اگر پراکنده‌نویسی مطبوعات در دوره اول شکل‌گیری سینما در ایران (سال ۱۳۰۹ تا ۱۳۱۶) را به حساب نقد فیلم نگذاریم و از دوره فترت در فاصله‌ی‌ سال‌های ۱۳۱۶ تا ۱۳۲۷ با سرعت عبور کنیم، همزمان با شروع دومین دوره‌ی فیلمسازی در ایران با فیلم‌های «طوفان زندگی» (علی‌ دریابیگی/ ۱۳۲۷)، «زندانی امیر» (اسماعیل کوشان/ ۱۳۲۷)، «واریته بهار» (پرویز خطیبی/بیشتر بخوانید
all-g2-110
شاهین شجری‌کهن خلق و تولید یک اثر هنری کار سخت و پرمسئولیتی است که هر کسی از عهده‌ی انجامش برنمی‌آید، اما ارزشگذاری و ستاره‌دادن به همان اثر چنان سهل و ممتنع جلوه می‌کند که گاه ممکن است افرادی کم‌تجربه و غیرمتخصص را به واکنش و قضاوت وادارد. یعنی کسانی که خود قادر به آفرینش یک اثر مشابه نیستند در مقام داوران نهایی به نقد و ارزش‌گذاری آن می‌پردازند و این وهم و گمان را در چشم‌های ناظر ایجاد می‌کنند که تناقضی در کار است. اما آیا واقعاً چنین است؟ آیابیشتر بخوانید
logo-2
نیلوفر نیاورانی، آزاده جعفری: وقتی بعد از یک دهه، دی. دبلیو. گریفیث جمله معروف جوزف کنراد را به کار برد تا به زعم خود وظیفه فیلمسازان را تعریف کند، «فیلمساز باید تماشاگر را وادار کند تا ببیند»، منظورش فقط ادراک سینمایی نبود که از طریق آن تماشاگران می‌توانستند تصاویر بازتاب‌یافته روی پرده را همچون معادلی از واقعیت ببینند. او به فرآیندی اشاره می‌کرد که به کمک آن تصاویر معانی مشخص اخلاقی، تاریخی، دراماتیک، و روان‌شناختی می‌یافتند که هاله‌ای از حقیقت را بازتاب می‌داد. دوربین به ما اجازه می‌دهد که ببینیم؛بیشتر بخوانید
۶۴-۱۲۱-
سعید قطبی‌زاده فروریختن قداست پدر در برابر فرزند در فصول پایانی «دزدان دوچرخه» (ویتوریو دسیکا، ۱۹۴۸) بیانگر یک وضعیت دوگانه بشری است؛ نخست اینکه میان «تصمیم‌گرفتن» و «ناگزیر‌شدن» همیشه فاصله است و درک این فاصله توسط پسربچه یا تماشاگر به منزله فهم درونمایه اصلی این تراژدی معاصر است. بنابراین در فیلم دسیکا، نمایش شکاف طبقاتی موجود، فرع بر افشای یک جامعه گسیخته از نقطه‌نظر اخلاقی است اما تحلیل او از این گسیختگی در ایتالیای پس از جنگ، توام با قضاوتی مشفقانه است؛ آدم‌های اصلی و فرعی او را چاره‌ای جزبیشتر بخوانید
۶۴-۱۲۵-
با حضور معصومه بیات، روبرت صافاریان، بهنام بهزادی فیلمنامه‌نویسان حرفه‌ای معمولاً فیلمنامه‌هایشان را پیرامون شخصیت‌ها بسط می‌دهند؛ بسیاری از منتقدان باورپذیری، سویه‌های اخلاقی، پیچیدگی‌های انسانی و وجوه مختلف شخصیت‌ها را در نوشته‌هایشان می‌سنجند؛ تماشاگران عادی هم اغلب پس از تماشای فیلم‌ها درباره شخصیت‌ها صحبت می‌کنند، درباره اینکه چقدر با آنها همذات‌پنداری می‌کنند، آیا شخصیت‌ها را در ایفای نقش پذیرفته‌اند و انتخاب‌ها یا کنش‌های آنها را تایید می‌کنند یا نه. با وجود اهمیتی که شخصیت و شخصیت‌پردازی در سینمای داستانی دارد، در نقدهای تحلیلی و مقالات تئوریک سینمایی به شخصیت آنچنانبیشتر بخوانید
۶۴-۱۶۴-
محمود حسینی‌زاد، کاوه میرعباسی، محمد حسینی، محمدرضا گودرزی از خودزندگینامه‌نویسی می‌گویند من کی هستم و دیگری در‌باره‌ی من چه فکری می‌کند؟ اینها دغدغه‌هایی است که ذهن انسان را از دیرباز به خود مشغول داشته است. هنرمندان از طریق هنر خود سعی کرده‌اند به شکلی غیرمستقیم خود را بیان کنند، اما هستند کسانی هم که مایل‌اند خود را از زبان خود به شکلی مستقیم به دیگران بشناسانند. همین تمایل عامل شکل‌گیری ژانر خود‌زندگینامه‌نویسی شده است. خود‌زندگینامه‌نویسی طیف وسیعی را شامل می‌شود؛ کسانی که در جامعه‌ی خود به دلیلی فراتر از افرادبیشتر بخوانید