آرشیو فصل نامه ها

۷۰_۱
سخنی با خوانندگان اروپایی‌ها به ویژه فرانسوی‌ها، در سال‌های میان دو جنگ جهانی، بیشتر از آنکه فیلم بسازند حرف زدند. ژرژ سادول، منتقد و تئوریسین مارکسیست سینما، معتقد است که: «اینان به فیلم‌ها نگاه هنری بخشیدند، چیزی هم‌شأن یا حتی بالاتر از موسیقی، ادبیات و تئاتر… و تشخصی نو برای سینما آوردند…» نظریه‌پردازان بزرگی همچون آندره ‌بازن، ژان میتری، کریستین متز درباره چیستی سینما و جایگاهش در میان علوم و فلسفه اعلام نظر کردند و گاه آن را بخشی از روانشناسی دانستند و زمانی با آن مانند یک زبان تازهبیشتر بخوانید
۶۹
سخنی با خوانندگان ریدلی اسکات برای ایفای نقش مهمی در سینمای بریتانیا و امریکا در نیمه دوم سده بیستم رشد کرد. با ارتقای کیفی فیلم‌های بریتانیایی پس از موج نو (واقع‌گرایی‌ اجتماعی) که بر بنیاد  سینمای مستند، تئاتر و ادبیات ریشه‌دار انگلیسی استوار بود، تعدادی از سینماگران برای جذب سرمایه و در نهایت ادغام صنایع امریکا و انگلستان به عرصه آمدند. از میان کسانی چون آلن پارکر، کن راسل، نیکلاس روگ و ریدلی اسکات، این ریدلی اسکات بود که نظر سرمایه‌گذاران امریکایی را به خود جلب کرد و این امربیشتر بخوانید
۶۸
سخنی با خوانندگان سینمای ایتالیا که بر پایه ادبیات و تئاتر قدرتمند و تکنولوژی پرسابقه سرزمین اسطوره‌ها شکل گرفته مسیر پرفرازونشیبی را پیموده است. از دوران آثار مجلل و تاریخی ماندگاری چون کابیریا (جووانی پاسترونه، ۱۹۱۴) و سینمای پهلوانانی چون ماسیست و ستاره‌های زیباروی و ملودرام‌های موسوم به «تلفن سفید» تا ظهور نئورئالیسم از دل حاکمیت فاشیستی موسولینی و پاگرفتن سینمای قدرتمند چپ، و بالاخره کمدی ایتالیایی و وسترن اسپاگتی، همه و همه تاریخ متنوع و یگانه‌ای برای سینمای ایتالیا رقم زده‌اند که امروزه میلیون‌ها طرفدار پروپاقرص در سراسر دنیابیشتر بخوانید
۶۷
سخنی با خوانندگان بیشتر رومانیایی‌ها مانند اهالی بالکان و شاید اروپا و بسیاری از مردم سراسر جهان شیفته امریکا به‌عنوان سرزمین فرصت‌ها هستند. با وجود آنکه حضور شوروی در سال‌های اولیه پس از جنگ جهانی دوم برای سینمای رومانی فرصتی طلایی بود و کمونیست‌ها به دلیل علاقه به سینما و اهمیتی که برای آن قائل بودند در همه سرزمین‌های تحت نفوذ خود امکانات سینما را از نظر سرمایه و آموزش گسترش دادند، ولی در دهه‌های ۱۹۷۰ به بعد دیکتاتوری چائوشسکو دست هنرمندان را بست و به شیفتگی و غرب‌گرایی دربیشتر بخوانید
۶۶
سخنی با خوانندگان با از میان‌رفتن اقتدار ایدئولوژیک حاکمیت در ایالات متحده، پس از کشتار ایالت کنت، ترور کندی‌ها و مارتین لوترکینگ، جنگ ویتنام، شورش‌های دانشجویان و سرکوب آنها، خیزش‌های فمینیستی و طغیان‌های هنجارشکنانه جوانان مانند هیپی‌ها، نسل بیت و… دیگر سینمای رویاپرداز هالیوود پاسخگوی نیازهای مخاطبان به ویژه جوانان نبود؛ به خصوص که مناسبات درون جامعه و سینما هم پس از جنگ جهانی در سراسر دنیا دچار دگرگونی شده بود. از این رو در دهه هفتاد، سینمایی متولد شد که با نام هالیوود نو یا موج نو امریکایی شناختهبیشتر بخوانید
۶۵
سخنی با خوانندگان زاده یک روحانی دربار سلطنتی سوئد، متاثر از طبیعت و فرهنگ اسکاندیناوی، همه هوش خود را صرف هنر و همه‌ی هنر خود را وقف نمایش می‌کند. از تئاتر به سینما و از سینما به تئاتر با پرسش‌های بی‌شمار؛ پرسش از خدا و درباره خدا، کنکاش در مورد نقش عشق و معنای زندگی، که این آخری فقط در چالش با مرگ دست‌یافتنی‌ست. ولی مگر می‌توان با دلهره ابدی به مرگ خیره شد و زندگی کرد. آثار اینگمار برگمان به جز هم‌ولایتی‌هایش یعنی استریندبرگ و حتی ایبسن به شکلبیشتر بخوانید
۶۴
سخنی با خوانندگان میراث باستانی سینمای کره بیشتر عارفانه است تا هالیوودی. ولی در طول سال‌های پس از جنگ دوم و به ویژه در سال‌های دهه ۱۹۷۰، زمانی که امریکا بر آن بود تا با اهدای یک معجزه اقتصادی سلطه خود را بر مناطق مهم دنیا حفظ کند، استبداد تیمسار پارک چونگ-‌هی آزادی فیلمسازان را به‌شدت محدود کرد و سینما، هنر و فعالیت‌های اجتماعی در کره جنوبی در شرایط اسفباری قرار گرفتند. سینمای کره جنوبی مدت‌هاست وعده کرده تا تعریف شفافی از حوادث صد سال اخیر و به خصوص‌ آنچهبیشتر بخوانید
۶۳
سخنی با خوانندگان فلسفه حیات نیل به پرسشی است بنیادین درباره چیستی آن و چند و چون ذات هستی. در شصت‌ودو شماره گذشته در کنار شما تلاش کردیم تا به این پرسش -فارغ از پاسخ آن- دست پیدا کنیم. پرسشی که ذهن جست‌وجوگرمان با هر کشف از اینکه کمی به آن نزدیک‌‌تر شده به شوق می‌آید. ترنس مالیک که اعقابش نشان از خویشی با ایرانیان دارند؛ فیلسوف و فیلمسازی است که در این شماره -بنا به اهمیت آن- محور بخش سینمای جهان، همچنین بخش فیلم‌ها و احساس‌ها قرار گرفته است.بیشتر بخوانید
۶۲
سخنی با خوانندگان همراه‌کردن مخاطب در راه رسیدن به جایگاهی انسانی و قدرتمند هدف دلخواه بیشتر هنرمندان در هنگام خلق اثر هنری است. نیل به این هدف به استفاده از ابزارهایی چون طنز، شاعرانگی و… از سوی هنرمند نیاز دارد. نمایش پلیدی‌ها و ضعف‌های انسان فقط کار هنرمند است و بس. اوست که با بهره‌بردن از پیامدهای ناشی از همذات‌پنداری، و فاصله‌گذاری با مخاطب، مجاز به نمایش این ناخالصی‌ها به منظور روان‌پالایی (کاتارسیس) است. لوئیس بونوئل در میان بزرگان تاریخ سینما از این نظر یگانه است. تاثیر بونوئل بر فرهنگبیشتر بخوانید
۶۱
سخنی با خوانندگان این روزها اکران  جهانی فیلم «آن سوی امید» سروصدای زیادی کرده و نام آکی کوریسماکی کارگردان فنلاندی را سر زبان‌ها انداخته است. در سینمای کوریسماکی، کمدی سرد ولی غم‌انگیز، تلخ و انتقادی، توام با همدلی و همدردی و شخصیت‌های تنها و بی‌‌کس‌و‌کار گاه چنان تاثیرگذار و تکان‌دهنده است که تا مدت‌ها بیننده را درگیر می‌کند. شخصیت‌هایی که در جهانی بدون ریشه و سنت زندگی می‌کنند. شخصیت‌هایی که «گویی از ناکجا آمده‌اند و با اینکه به نظر می‌رسد جایی برای رفتن ندارند اما -کم‌و‌بیش- سودای عزیمت به ناکجاییبیشتر بخوانید