۶۰-gray-219

‌گفت‌وگو با ژیل دلوز درباره امر عرفانی و مازوخیسم»۱ مادلِن شَپْسَل

مهدی رفیع

مادلن شپسل (۱۹۲۵)‌، نویسنده، رمان‌نویس، شاعر، نمایشنامه‌نویس و روزنامه‌نگار فرانسوی است. از او بیش از سی رمان، دو مجموعه شعر، چندین نمایشنامه و مقالات متعددی در زمینه‌ی ادبیات و… منتشر شده است. خانه‌ی یشمی (۱۹۸۶‌) و گردش اعصار (۲۰۰۳) آثار به نسبت شناخته‌شده‌تر او هستند. شپسل از ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۶ عضو ژوری «جایزه‌ی‌ زن» (Prix Femina) بوده. گفت‌وگوی او با دلوز در سال ۱۹۶۷ انجام شده است.

* این ایده که به زاخر-مازوخ علاقه‌مند شدید از کجا نشات می‌گیرد؟
به نظرم مازوخ رمان‌نویس بزرگی می‌آمد. من از این بی‌عدالتی که ساد بسیار خوانده می‌شود، اما مازوخ نه، بسیار متاثر می‌شدم: ما مازوخ را به نوعی سادِ وارونه‌ی کوچک ‌بدل می‌کنیم.
* و چقدر کم ترجمه می‌شود…
اما، اگر آثار مازوخ حوالی پایان قرن نوزدهم زیاد ترجمه شدند، بسیار شناخته شده بودند، با این‌حال، بیشتر به دلایل سیاسی و فولکلوریک تا دلایل جنسی. آثار او با جنبش‌های سیاسی و ملی اروپای مرکزی، با پان-اسلاویسم، پیوند داشتند. مازوخ از انقلاب‌های ۱۸۴۸ در امپراتوری اتریش نیز جدایی‌ناپذیر است، همچنان که ساد از انقلاب فرانسه. تیپ‌های اقلیت‌های جنسی‌ای که مازوخ تصویر می‌کند به شیوه‌ای بسیار پیچیده به اقلیت‌های ملی امپراتوری اتریش بازمی‌گردند-همان‌گونه که برای ساد اقلیت‌های آزادمنش۲ به مجامع و گروهک‌های پیشاانقلابی.
* هر گاه که درباره مازوخ سخن می‌گوییم، شما پاسخ می‌دهید ساد…

نظر‌ دهی مسدود شده است.