۷۲-۶

گنجینه سینما: زندگی و آثار وودی آلن با نگاهی به تاریخچه سینمای نوین امریکا

همایون خسروی‌دهکردی:

از دید هنرمند همه موجودات جهان اعم از جاندار و بی‌جان دارای کاراکتر هستند؛ یک شخصیت که قرار است نقشی در چرخه زندگی ایفا کند. به همین دلیل هر موجود داستانی دارد که باید توسط مولفان کشف و روایت شود. وودی آلن بیش و پیش از آنکه دست‌پرورده سینمای امریکا باشد زاده کاراکتری است که در خود کشف کرد. شخصیتی که قبل از ورود به سینما کشف و خلق شد. کاراکتر روشنفکر سرگشته و بی‌پناهی از اقشار نسبتاً‌ مرفه طبقه متوسط که عرضه بیرون‌رفتن از تله‌ای که کلاف زندگی پیرامونش تنیده را ندارد و در نتیجه با وراجی و غر‌زدن دائمی در حال توجیه خویش است.

همین شخصیت بود که به عرصه نمایش وارد شد و فیلم‌های اولیه وودی آلن را به جهان‌بینی او آراست. به هر حال ورود او در نیمه دوم دهه ۱۹۶۰ مقارن بود با شکل‌گیری و گسترش موج نو هالیوود خصوصاً‌ در نیویورک و خارج از هالیوود.

سینماگران نیویورکی

نیویورک شهری است عجیب که بسیاری از امریکایی‌ها آن را چندان امریکایی نمی‌دانند. شهری که در خیابان‌هایش ده‌ها زبان و گویش شنیده می‌شود و اغذیه‌فروشی‌هایش غذاهایی از شش قاره را می‌فروشند. فیلمسازانی مثل کوبریک، چیمینو، سوفیا کاپولا، راب راینر، مارتین اسکورسیزی، الیور استون و وودی آلن در این شهر یا حومه آن به دنیا آمدند یا مانند بسیاری دیگر این شهر را برای اقامت و کار انتخاب کردند. سنتی دیرینه موجب می‌شد که فیلمسازان مقیم یا متولد نیویورک را کارگردان‌های نیویورکی و متعلق به یک مکتب (با تساهل) بدانند. سینماگران نیویورکی عمدتاً‌ مستقل بودند و سینمای نیویورکی که در یک دوره به شدت خود را از فیلم‌های هالیوودی جدا می‌کرد، سینمایی غیرهالیوودی (حتی گاهی ضدهالیوودی) شناخته می‌شد. گفته شده که در سینمای کارگردان‌های نیویورکی نماهای متاثر از سینمای نوین اروپا و خصوصاً‌ فرانسه به‌صورتی مشخص دیده می‌شود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *