۶۸-۱۳۳

گفت‌وگو با امید عبدالهی کارگردان مستند «سفر سهراب» / مرجع اصلی‌مان شخص شهیدثالث و گفته‌هایش بود

مرسده مقیمی :

سهراب شهیدثالث یکی از مهم‌ترین فیلمسازان ایرانی است که موج نو سینمای ایران و تغییرات شگرفش تا حد زیادی مدیون این کارگردان بزرگ است، اما کوچش از ایران و مرگ زودهنگامش و همین‌طور کارهای خاص‌پسندی که ساخته باعث شده در میان مردم کشورش بسیار مهجور بماند. حالا در سالروز مرگ این کارگردان مولف ایرانی گروه سینمای هنر و تجربه چهار فیلم آلمانی ایشان را که در مدت اقامتش در آلمان ساخته است به همراه نسخه ترمیم‌شده «یک اتفاق ساده» که هنوز بسیاری بر این باورند که مهم‌ترین فیلم شهیدثالث و البته تاریخ سینمای ایران است به نمایش درآورده است. در کنار فیلم‌هایی که از این کارگردان بزرگ ایرانی روی اکران است؛ مستندی از زندگی ایشان به روایت و پژوهش امید عبدالهی، مستندساز جوان نیز روی پرده رفته است. مستند «سفر سهراب» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی امید عبدالهی محصول مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی است که می‌تواند علاقه‌مندان سینمای ایران را بیشتر با وجوه شخصیتی و هنری شهیدثالث آشنا کند.

امید عبدالهی سینما خوانده و از اواخر دهه هفتاد فیلمسازی را شروع کرد. وی تاکنون چندین مستند و فیلم کوتاه نیز ساخته است که مورد توجه جشنواره‌های داخلی و خارجی قرار گرفته که از مهم‌ترین آنها می‌توان به جایزه بهترین فیلمساز از جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه ساپورو ژاپن برای سه فیلم کوتاه داستانی «پانسمان»، «کورسو» و «میزبان» اشاره کرد.

با او درباره مستندی که از زندگی شهیدثالث ساخته، گپ زده‌ایم؛ از عشق و ارادتش به شهید‌ثالث تا دردسرهای مستندسازی و نمایش آن.

 

 

*شهیدثالث کارگردان مولف و مهجورمانده ایرانی است که موج نو سینمای ایران مدیون اوست. فیلمسازی که خیلی‌ها فقط اسمش را شنیده‌اند و برخی حتی نامش نیز به گوششان آشنا نمی‌آید! حالا شما پس از دو سال تحقیق و پژوهش مستند پرتره‌ای درباره او ساخته‌اید، چه شد که به فکر ساخت این فیلم افتادید؟

 

روزهای نخست دوره فیلمسازی من مصادف شده بود با درگذشت سینماگر فقید سهراب شهیدثالث، و این اتفاق تلخ برای منِ هنرجوی سینما، که در آن دوران بیش از هر زمان دیگری عطش دانستن و شناختن داشتم، مقدمه‌ای شد برای ورود به دنیای این فیلمساز، که البته تا به امروز هم همچنان ادامه دارد. اما در طول این سال‌ها متوجه شدم دانسته‌ها و داشته‌های ما درباره این فیلمساز مهم، بسیار کمتر از آن چیزی است که باید باشد و در حقیقت هیچ تناسبی با تاثیری که او در شکل‌گیری سینمای نوین ایران گذاشته، ندارد. شاید تنها دلیلی که تا حدودی می‌توانست این فقدان را توجیه کند، مهاجرت و سپس مرگ زودهنگام او بود. درباره او فیلم‌ساختن، مطالعه و پژوهش‌کردن زمانی مهم‌تر می‌شود که می‌بینی با اینکه شهیدثالث سال‌هاست در سینمای ایران غایب است، اما حضور و تاثیر او پررنگ‌تر از هر فیلمساز دیگری بوده است. بنابراین همیشه فکر می‌کردم چگونه باید این عدم توازن را تغییر داد. ورود به این موضوع البته کار ساده‌ای نبود و برای به سرانجام‌رساندن آن زمان و انرژی بسیاری صرف کردم. در نهایت می‌توانم این‌طور بگویم که ساخت فیلم مستند «سفر سهراب» تلاش کوچکی بود برای متعادل‌کردن این ناهمگونی و نابرابری که متاسفانه در مورد این فیلمساز و تاریخ سینمای ایران خلأ آن حس می‌شد. ضمن اینکه تعلق خاطر من به سینمای شهیدثالث هم در شکل‌گیری این مستند بی‌تاثیر نبود.

نظر‌ دهی مسدود شده است.