۷۵-۶۹

گزیده‌ی دو گفت‌وگو با کارلوس ریگاداس / از هفت دولت آزادم!

ترجمه‌: محمدرضا شیخی: 

*پس از ساخت فیلم‌هایی نظیر شکل آبِ گیرمو دل تورو و رومای آلفونسو کوارون انگار این روزها سینمای مکزیک به جنب‌وجوش افتاده است. آیا این ‌را حاکی از ذوقی گذرا می‌بینی یا نشانه‌ای از احیای سینمای ملی؟

به نظرم چیزهایی ساخته شده‌اند، اما نه الزاماً در جاهایی که زیر نور قرار گرفته‌اند. مسلماً مولف‌هایی که از آنها نام بردی حضور دارند، اما در کنارشان کارهای متنوع دیگری هم صورت می‌گیرند که باعث می‌شوند بگویم امری مثبت در حال شکل‌گیری است. کیفیت اصلی کار در اینجاست. الان ذهنم رفت به سمت بی‌شمار مستندساز مکزیکی که هیچ‌کدامشان را آن‌چنان‌که باید و شاید نمی‌شناسیم، مثلاً تاتیانا هوئزو یا ادواردو گونزالز؛ کسان دیگری هم هستند که کارشان واقعاً مهم است….

نظر‌ دهی مسدود شده است.