۶۳--۱۶

گردهمایی بزرگان ترنس مالیک، ریچارد لینکلیتر، مایکل فاسبندر پردازش جهان به شاعرانه‌ترین شکل ممکن

رضا مولایی
حضور ناگهانی و غافلگیرکننده ترنس مالیک فیلمساز محجوب سینمای امریکا در فستیوال فیلم آستین تگزاس -موسوم به SXSW (South by Southwest)‌- به همراه همکار همواره تحسین‌گرش ریچارد لینکلیتر و بازیگر آخرین فیلمش مایکل فاسبندر در صحنه اجرای موسیقی در یکی از سالن‌های فستیوال، منجر به جلسه پرسش و پاسخ صمیمانه‌ای شد که در حدود ۳۱ دقیقه پایانی آن منتشر شد. آن را با شما همراهان به اشتراک می‌گذاریم.

مایکل فاسبندر: … واقعاً خواندن و مرور فیلمنامه وقت زیادی از من می‌گرفت و همان طور که می‌دانید، مکرر خواندن فیلمنامه و مرور داستان. در ابتدا وسواس زیادی برای اجرای متد استانیسلاوسکی داشتم ولی الان فکر می‌کنم به نوعی دارای ترکیبی از روش‌ها و ورژن‌های مختلف خودم هستم. روش مورد علاقه من ورود و خروج مکرر به کاراکتر است. مدتی در نقش بازی و زندگی کنم و سپس از نقش خارج شوم و در ورود مجدد مسائل جدیدی را کشف کنم. در تجربه‌ای که با تری [ترنس مالیک] داشتم، خودم را در اختیار روش کارگردانی او قرار دادم. در اینجا تاکید زیادی روی حفظ‌کردن فیلمنامه نبود و بازیگری که با کارگردانی مثل ‌تری کار می‌کند باید به این نکته توجه کند که باید همیشه و در تمام طول فیلمبرداری و شبانه‌روز آماده باشد. دوربین وروش فیلمسازی او بسیار غیرهوشیار هستند. هنرپیشه باید شجاع باشد و هراسی از انجام کارهای غیرطبیعی در برابر دوربین و عوامل پشت صحنه و تمام مردمی که در لوکیشن حضور دارند، نداشته باشد.
ریچارد لینکلیتر: بله، اگر کارگردان و عوامل تولید بتوانند محیط را آماده کنند، همه چیز رو به راه است. ما همیشه یک خانواده هستیم و این چیزها حل شده است.
ترنس مالیک: مایلم در حضور خود مایکل بگویم که خیلی شجاع بود. ما همواره در حال حمله به او بودیم و هیچ وقت عکس‌العمل خاص و نامطلوبی نداشت که مثلاً خودش را مطرح بکند یا ظاهر بازیگری‌اش را به فرم خاصی درآورد… کاملاً خودش را در اختیار فیلم گذاشته بود. کارکردن با بازیگری مثل مایکل برای من بسیار الهام‌بخش بود.
لینکلیتر: روش ‌تری در کار با بازیگرها روش ژست و فیگور‌گرفتن نیست…

نظر‌ دهی مسدود شده است.