۷۷-۹۷

کازینو، لامینور

حسام نصیری:

 

«رفقای خوب»، «کازینو»، «گرگ وال‌استریت»، «هوانورد»، «گاو خشمگین»؛ همگی بناها و سازه‌های تماتیکشان بر موتیف زوال و اضمحلال رویای امریکایی ساخته شده‌ است. اسکورسیزی همواره در فیلم‌هایش عمارت باشکوهی از خوشگذرانی، ثروت و موفقیت بنا می‌کند که در پایان به شکل تراژیکی این معماری‌های مجلل فرو‌می‌پاشد. آینه‌ای تمام‌قد از وضعیت مرداب‌گونه‌ی جامعه امریکایی که زندگی‌ خود را بر سازه‌های سست رویای دستیابی به ثروت و موفقیت بنا می‌کنند.‌ تصویری که در عصر طلایی دهه نود امریکا وعده‌اش داده شد و نهایتاً آنچه از این تصویر باشکوه باقی ‌ماند، ناتوانی و شکست جامعه‌ای بود که به گرداب بی‌اخلاقی و تباهی فرو‌غلتید. زندگی‌ای که قرار بود به شکوه رویایی وعده داده‌شده دست یابد، در پایان به رغم تمامی فراز‌و‌فرودها، در همان نقطه آغازینی قرار داشت که در ابتدا با تصور رویای امریکایی کارش را شروع کرده بود و در این میان تنها روح و جسم‌ جامعه فرسوده و بنیان‌های اخلاقی‌اش متلاشی شده. درواقع تماتیک محوری سینمای اسکورسیزی ضدیت با چنین تصویر دروغینی است که با نام رویای امریکایی (American Dream) نه‌تنها به جامعه‌ امریکا بلکه به‌واسطه آپاراتوس هالیوود به جامعه جهانی فروخته می‌شود…..

نظر‌ دهی مسدود شده است.