۷۲-۶۳

چیزی میان دوستی و عشق: مفهوم سینه‌فیلیا و فیلم‌بینیِ برخط در مخاطبان جشنواره‌های سینمایی / کِرستن استیونز

تلخیص و ترجمه: بصیر علاقه‌بند:

سینه‌فیلیا و جشنواره‌های سینمایی

دیری است جشنواره‌های سینمایی را در مقام پناهگاهی برای سینه‌فیلیای کلاسیک نگریسته و طراحی می‌کنند. این رخدادها با ایده‌هایی همچون پخش تصاویر سینمایی پیش از اکران عمومی، تعقیب انواع خاصی از سینما و تاکید بر تجربه‌ی فرصتی قیمتی و زودگذر در قالب چیزی به‌نام جشنواره‌ی سینمایی، البته همراه با شرایطی که به صورت سنتی در مواجهه‌ی سینه‌فیلی با سینما در نظر گرفته می‌شود، گره خورده‌اند. نهایتاً، چنان‌که مالته هاگنر و ماریکه دِوالک توضیح می‌دهند، «قطعاً یکی از کلاسیک‌ترین اشکال سینه‌فیلی معاصر رفتن به جشنواره‌هاست».

مفهوم «کلاسیک» یا آنچه توماس السسر «نسل اول» سینه‌فیلیا می‌نامدش، به شکل خاصی از عشق به سینما اشاره دارد که از لحاظ تاریخی مجموعه‌ی آداب و آیین‌هایی را دربر می‌گیرد که بر تجربه‌ی آن در سالن سینما و تخیل مطلق استوار است. از طرفی، این نشان‌دهنده‌ی شکلی از مواجهه با سینماست که وضعیت مسلط بازه‌ی تاریخی سال ۱۹۲۹ تا دهه‌ی هفتاد، یعنی اوج استقبال مردم از سالن‌های سینما، به‌شمار می‌آمد. از طرف دیگر، دسته‌ای از پیش‌فرض‌ها و رفتارها را توصیف می‌کند که سینما را به‌مثابه عشق به نوع معینی از آن، طریقه‌ی خاصی از آیین‌های فیلم‌بینی و نحوه‌ای از نگرش به گفتار سینمایی پیرامون فیلم و عمل فیلم‌دیدن تعریف می‌کند. در واقع مجموعه‌ی آدابی است که علناً تجربه‌ی متصور و «هنجارین» جشنواره‌های سینمایی و موقعیت چنین رخدادهایی به‌عنوان پناهگاه حیات سینه‌فیلی را به ذهن متبادر می‌سازد. به‌علاوه، دقیقاً به این اشاره دارد که خیزش فناوری‌های دیجیتال شخصی بزرگ‌ترین گسست و معارضه را با تجربه‌ی سینه‌فیلی سالن‌محور معاصر پدید آورده است.

نظر‌ دهی مسدود شده است.