News1397-09-25

چکیده حرف‌های جلسه نمایش فیلم “محاکمه ژاندارک” اثر روبر برسون کارگردان بخش نیم‌ویژه شماره ۷۰ ماهنامه سینما و ادبیات

۱- برسون در پاسخ این سوال که “با وجود آثار متعددی که درام‌نویسان، شاعران و سینماگران درباره زندگی و مصائب ژاندارک ساخته‌اند، هدف شما از ساختن این اثر چه بوده است؟”، اثر “درایر” و حتی فیلم “ریوت” را عجیب و خصوصا بازی بازیگران را مسخره دانسته است.او بر لزوم فاصله‌داشتن فیلم از تئاتر و بالماسکه! تاکید ورزیده و آن را اثری صرفا در مورد شخص ژاندارک (کاراکتر و شرایط زندگی) دانسته است.
۲- مشخصه مهم این فیلم این است که با وجود آنکه بر اساس مدارک و مستندات دادگاه ساخته شده* (مستند ژورنالیستی) ولی اعتباری هنری و سینمایی دارد و گزارشی و رسانه‌ای نیست.
۳- با وجود میزانسن‌های مینیمالی که درظاهر بسیار ساده‌اند، کارگردان در یک فرصت کوتاه و به کمک زبان سینما شخصیت ژاندارک (صداقت، شجاعت و بیان محکم و مستدل)و به پا‌خاستن مسئولانه‌اش، محیط زندگی‌اش، سمپاتی هم‌وطنان و دوستدارانش و شدت عداوت و ریاکاری دشمنان انگلیسی را به خوبی ترسیم کرده و در این راه به دامان بیان تئاتری نیفتاده‌ است.
۴- تصویر پرندگان و چوبه فاقد جسد سوخته در انتهای فیلم می‌تواند به عروج مسیح‌وار یا رهایی روح آزاده دوشیزه اورلئان اشاره داشته باشد.
۵- مینیمالیسم موجب حذف بیرحمانه بخش‌هایی از تصویر یا صدا شده است، به طوری که اغلب فقط از صدا یا تصویر به تنهایی برای انتقال مفهوم فیلم استفاده شده. صدای قلم در دادگاه، در یکی از سکانس‌ها که نشان از رای دادگاه دارد؛ مثالی از این امر است.البته برسون اساسا به باند صدا و صداهای محیط اهمیت زیادی می‌داد و گفته شده که گاهی مخاطبان ادعا می‌کردند فقط با صدا قادربه درک یک فیلم کامل بوده‌اند.
*برای توضیح بیشتر در مورد این ژانر به مقاله مربوط به رمان و فیلم «درکمال خونسردی» در بخش فیوژن شماره ۷۰ مجله سینما وادبیات (صفحه ۹۰) رجوع کنید.

نمایش داده‌شده در روز ۲۲ آذرماه در خانه فرهنگ رایزن

نظر‌ دهی مسدود شده است.