۶۰-۴۵-

چه بر سر هالیوود آمده؟ جان کاساوتیس

بشیر سیاح
هالیوود در حال شکست‌خوردن نیست. شکست خورده است. استیصال، انتقادها، راه‌حل‌های ابلهانه، حذف عمده‌ی کارکنان استودیوها و کسر حقوق‌ها، پیشرفت‌های گوناگون تکنیکی تازه، «فیلم بزرگ‌تر» و «فیلم بسیار کم‌هزینه» هم نتوانسته از انحطاط آن جلوگیری کند.
حقیقت این است که فیلمسازی، -هرچند بی‌تردید مثل هر صنعت دیگری به آینده‌نگری و حساب سود و زیان وابسته است- بدون بیان شخصی نمی‌تواند دوام بیاورد. فیلم‌ها نباید صرفاً جهت برآورده‌ساختن تصوری که تهیه‌کننده از ]خواستِ[ جامعه دارد، ساخته شوند، زیرا همان‌طور که ثابت شده، این امر نه موفقیت اقتصادی به دنبال دارد، نه موفقیت هنری.
از سوی دیگر، خود تماشاگر، با ذهنیتِ جهت‌یافته و توده‌ای‌‌شده‌، ممکن است فیلم‌هایی نظیر «دوازده مرد خشمگین» یا «ایزدبانو» را محکوم کند. هرچند این امکان وجود دارد که چنین آثاری، سود اقتصادی به همراه نداشته باشند، اما از سوی کسانی که هنوز آزادانه و شخصی می‌اندیشند، ستودنی هستند. این آثار از «فرمول‌ها» و «عناصر» هالیوودی گذر کرده‌اند.
به‌طور معمول توده‌ی تماشاگران ایده‌ای تازه، احساسی ناآشنا، یا ‌نظری متفاوت را، حتی اگر تنها در یک یا دو فیلم تجسم یافته باشند، پذیرا نیستند، همان‌طور که ایده‌ای تازه را در زندگی نمی‌پذیرند. با وجود این، باورهای تازه باید سرانجام منجر به دگرگونی شوند.

نظر‌ دهی مسدود شده است.