217-51

پيدايش اپرا

اميراشرف آريان‌پور

«اپرا» به معناي «اثر» است. اين کلمه ايتاليايي است و وجه خلاصه‌شده‌اي از عبارت «اپرا در موسيقي» (Opera in music) است که مي‌توان آن را «کار توام با موسيقي» تعبير کرد؛ جمعي نيز آن را «دراما پرلاموزيکا» (Drama per la musica) (به معني «درام توام با موسيقي») خوانده‌اند.

به قولي اپرا عبارت است از نمايشنامه‌ي تراژدي يا کمدي که با آواز بر روي صحنه، و به همراهي ارکستر اجرا مي‌شود. به تعبيري ديگر اپرا نوع خاصي از تئاتر است. برخي نيز اپرا را اين‌طور تعريف کرده‌اند: «اپرا اثري است که هنرهاي گوناگون را در خود جمع مي‌کند. در يک اپرا نويسنده، شاعر، طراح رقص، صحنه‌پرداز، نقاش و آهنگساز سهيم هستند؛ علاوه بر آن ارکستر سمفونيک، آواز تنها، آواز دسته‌جمعي و رقص نيز در اپرا جمعند.

اپرا داراي سابقه‌اي طولاني است که از دو هزار و پانصد سال تجاوز مي‌کند و ظهور آن با آغاز درام، همزمان است. مبتکر اصلي اپرا، يونانيان بودند و خرابه‌هاي صحنه‌هاي بزرگ يونان -مربوط به چندين قرن پيش از ميلاد مسيح است- ميان آثار تاريخي يونان ديده مي‌شود.

نظر‌ دهی مسدود شده است.