۶۳--۲۰۰-
حسین ایمانیان هر آینه که قصه‌نویسی را به‌مثابه کنشی اجتماعی از سویِ نویسنده مد نظر بیاوریم، آن‌گاه استراتژی‌هایِ مختلفِ تالیف قصه اصلی‌ترین مرزها را نمایان ساخته و کلیتِ تاملِ نظری‌مان را پیرامونِ قصه‌نویسی در چارچوبی مشخص افراز می‌کند؛ چه، در چنان رویکردی به هستیِ قصه‌نویسی ما با کنش‌هایی متفاوت به‌مثابه میانجی‌هایی سروُ‌کار داریم که مابینِ نویسنده و اثری که خلق خواهد کرد به کار می‌افتند. به عبارت دیگر، هرگاه پرسشی بنیادین را پیشِ چشم بنهیم مبنی بر چراییِ (از حیثِ اجتماعیِ) تالیف هر اثرِ تازه‌ای در حوزه ادبیاتِ داستانی، پاسخ‌هایبیشتر بخوانید
۶۳--۲۰۳-
بشیر سیاح قاره‌ی کهن در دهه‌های اخیر، سینماگرانی را به دنیا معرفی کرده که از اسلاف نامدار سینما چیزی کم نداشته‌اند. نگاهی به کارنامه‌ی سینما در شرق دور، نام‌هایی درخشان با یادگارهایی ماندنی را پیش روی‌مان می‌گذارد. در سرزمین جادویی چین و در یکی از اقلیم‌های تحت فرمانروایی‌اش، تایوان، فیلمسازانی ظهور کردند که هر کدام با رویکرد منحصربه‌فرد خود، دروازه‌های تازه‌ای برای سینما گشودند. ادوارد یانگ، هو شیائو-شیِن و تسای مینگ-لیانگ، سینماگرانی بودند که خون تازه‌ای در شاهرگ‌های سینمای دهه‌ی هشتاد و نود تایوان تزریق کردند. در این میان، هو،بیشتر بخوانید
۶۱-۲۰۹-
من از نوزده‌سالگی، یعنی سال ١٣۴۵به طور جدی شروع به نوشتن کردم‌، و گشتِ گشتن و بازگشتن‌ها، را که یک مجموعه طرح است در آن دوره نوشتم، یک داستان بلند و سه نمایشنامه بعد از آن، و در همان ایام به لندن رفتم و مه لندن چها با تخیل من نکرد، بعد از تصادفی مهیب، به صورت یک گونی از استخوان‌های شکسته، به تهران برگشتم و از همان زمان‌ها صداع در ذهنم آغاز به شکل‌گیری کرد و صداع یک را نوشتم. دوباره به انگلستان بازگشتم و این‌بار در کیمبریج بخشیبیشتر بخوانید
۶۰-gray-231
محسن حکیم‌معانی شب است. هوا گرفته است و آرام‌آرام برف می‌بارد. تنها صدایی که شنیده می‌شود صدای پچپچه‌مانند ریزش برف است در خیابان و صدای خفه‌ی گام‌های یکنواخت مردی که روی سنگفرش خیس و سرد جلو می‌آید و سکوت را مخدوش می‌کند. شب و یخبندان تا ابد ادامه دارد و مرد تا ابد قرار است با همین ضرباهنگ روی نبض خیابان راه برود. مردی که از هر جا آمده باشد، از دل زمان بیرون جهیده و به ما رسیده است. گاه از هنگامه هجمه‌ی سگان مغول، گاه از عصر پردسیسه‌یبیشتر بخوانید
۶۰-gray-235
بابک تبرایی به دلیلی در دفتر ناشری معتبر نشسته‌اید و دورتادور میز هم شاعران و داستان‌نویسان و مترجمان و منتقدهای ادبی جمع شده‌اند به گفتن از آخرین کتابِ افتضاحِ فلانی و یادآوری آخرین شاهکار بهمانی. بعد، زنگ می‌زنند و شخصی می‌آید تو که همه گرم و با احترام سلامش می‌دهند. او نه نویسنده‌ای بزرگ و مرشدی ادبی، که از آخرین بازماندگانِ نسلی‌ست که بین دهه‌های ۶۰ تا ۸۰ با اسم بامسمای «فیلمی» می‌شناختیمشان. حالا اما در سامسونتِ ساقیِ فیلم، دیگر از فیلم‌های ایرانی و دوبله‌ی پیش از انقلاب یا آخرینبیشتر بخوانید
۲۵۳--۵۹-
گفت‌وگو با مجتبی گلستانی نویسنده کتاب «واسازی متون جلال آل‌احمد، سوژه، نهیلیسم و امر سیاسی» محسن حکیم‌معانی شاید در طول تاریخ روشنفکری ایران کمتر شخصیتی مانند جلال آل‌احمد بتوان نام برد که در عین تاثیرگذاری گسترده و طولانی‌مدت، تا این اندازه مورد توجه و همزمان نفی قرار گرفته باشد. تا جایی که بسیاری از روشنفکران داخل و خارج از کشور همیشه درصدد بوده‌اند به گونه‌ای خود را به آل¬احمد وصل کنند یا با نفی صریح او اعتباری کسب کنند. آل‌احمد در دایره حاکمیت نیز کم و بیش همین سرنوشت رابیشتر بخوانید
۲۶۰-۵۹-
نگاهی به «واسازی متون جلال آل‌احمد» احمد ابوالفتحی بازخوانی انتقادی میراث‌های فرهنگی و ارائه قرائت‌های تازه این میراث، از لوازم پویایی فضای فرهنگی است. ما تاکنون چندان در پی بازخوانی انتقادی جدی و روشمند روندهای روشنفکری سده‌ی اخیر نبوده‌ایم و بخشی از سردرگمی کنونی در فضای روشنفکری، که حتی به مذموم‌شدن امر روشنفکرانه میل کرده است از همین عدم میل به بازخوانی و از آن مهم‌تر، ناتوانی در بازخوانی روشمند منجر می‌شود. کتاب «واسازی متون جلال آل‌احمد» از این منظر گامی «راهگشا» محسوب می‌شود و البته چیزی فراتر از آن،بیشتر بخوانید
logo-2
انتشار اولین نشریه سینمایی ایران یعنی «سینما و نمایشات» همزمان می‌شود با اکران اولین فیلم سینمای ایران «آبی و رابی». ۸۵ سال از عمر مطبوعات سینمایی ایران می‌گذرد. حسین گیتی تمام مطبوعات سینمایی ایران را در دو دوره‌ی قبل و پس از انقلاب همراه با شرح کوتاهی در مورد هر نشریه، زمینه‌های کاری و نویسندگان هر نشریه را در این کتاب آورده است. *کتاب «مطبوعات سینمایی ایران (۱۳۹۵-۱۳۰۹) همان‌طور که در پیش‌گفتار آمده تمام مطبوعات سینمایی از سال ۱۳۰۹ تا ۱۳۹۵ را شامل می‌شود. شما با چه هدفی دست بهبیشتر بخوانید