۷۲-۱۸۷
منوچهر بدیعی: ترجمه امر محالی است. جزو واقعیت‌هایی نیست که تحقق فعلی داشته باشد. جزو آرزوهاست. آرزوی از میان‌برداشتن مانع برج بابل. آرزوی یکی‌کردن زبان‌های بشری. اما مانند اغلب آرزوهای بشر تحقق آن محال است. از این روست که تا این اندازه تئوری و نظریه متضاد همزمان مرتبط با آن به وجود می‌آید. مانند هر چیز دیگر که جزو آرزوهای بشری است: سیاست، فلسفه، هنر. و برخلاف علم، به معنای علوم پایه. این نکته را کسانی که عمیقاً در فلسفه و علم زمان خود غور کرده‌اند، همواره گفته‌اند. فروغی حتیبیشتر بخوانید
۷۲-۱۹۴
محمدرضا پورجعفری: منوچهر بدیعی متخصص متن‌های صعب‌العلاج است! اگر مترجمی بتواند اثری را به‌گونه‌ای برگرداند که خواننده آن ‌را متنی به‌زبان مألوف خود بداند‌ ، و در همان ‌حال ویژگی‌های تاریخی-جغرافیایی و فرهنگی-‌اجتماعی نویسنده را دریابد، در آن ‌صورت با مترجمی توانا سروکار دارد. اگر مترجمی متنی دشواریاب را برگزیند و با آن دربیفتد و البته با قدرت تمام از پسش برآید، متنی که بسیاری از نزدیک‌شدن به ‌آن می‌پرهیزند و در یک‌کلام، متن مترجم‌خراب‌کن(!) است، در این ‌صورت با مترجمی متخصص سرو‌کار داریم. ویژگی اساسیِ این‌گونه ترجمه‌ها، نه اتفاقی‌بودن،بیشتر بخوانید
۶۹-۱۲۶
محسن خیمه‌دوز :  مقدمه: قصدمان در این گفت‌وگو نگاهی تحلیلی، انتقادی به کارنامه بازیگری سعید کنگرانی در سینما و تئاتر است. از این منظر، دانستن تجربیات سینمایی و تئاتری او در حوزه بازیگری، نه تنها برای بازیگران نسل فعلی سینما و تئاتر راهگشا خواهد بود بلکه با این بهانه، بخشی از تاریخ سینمای معاصر ایران نیز واکاوی می‌شود. پیش از ورود به بحث و گفت‌وگو باید به یک نکته اساسی اشاره کنم. انقلاب ۵۷، یک گسست سینمایی در ایران ایجاد کرد و سینمای واحد ایران را به سینمای قبل وبیشتر بخوانید
۶۶-Norichapi
فرشید آذرنگ عکاس است و همچنین در دانشگاه و کارگاه‌های مختلف آموزشی عکاسی تدریس می‌کند. چندین کتاب تالیف و ترجمه کرده از جمله «کتاب فراموشی»، «اتاق روشن»، «درباره‌ی عکاسی» و «نگاهی به عکس‌ها». از آثارش نمایشگاه‌های متعددی در ایران و چند جای مختلف جهان برگزار شده است. با وی درباره‌ی روند ثبت تجربه‌های عمومی در هنر و به خصوص در عکاسی صحبت کردیم. اینکه چطور می‌توان در برخورد هنرمند در آثارش و موضوع کارش نشانه‌های آشکار و پنهان زمینه‌های عمومی را جست‌و‌جو کرد. و اینکه بین بازنمایی شادی و اندوهبیشتر بخوانید
۶۶-Akhgar
مجید اخگر : «شادیِ بودن، در واقعی‌بودن است.» این گزاره‌ی فشرده و غامض شاید ایده‌ای باشد که بتوان به کمک آن به مسئله‌ی شادی و ناشادی و بیان آن در شرایط تاریخیِ ما پرداخت. می‌گویم «تاریخی»، چون شادی و ناشادیِ من تا آنجا می‌تواند برای دیگران موضوعیت پیدا کند که از چیزی عمومی سخن بگوید. زمانی که از من خواسته شد چیزی در این مورد بنویسم، به طور طبیعی نمودهای عمومیِ شادی، اندوه، یا امکان‌پذیری و امکان‌ناپذیریِ شادی به سراغم آمدند؛ مسائلی مثل انتخابات اخیر، برنامه‌ی خندوانه (و خاستگاه احتمالیِبیشتر بخوانید
all-g2-236
سهیل سمی سال‌ها پیش ویمست اصطلاح «سفسطه‌ی نیت هنرمند» را باب کرد. هدف او انتقاد از تحمیل هر نوع داده یا اطلاعات مربوط به نیت و قصد نویسنده از نوشتن بر شیوه‌ی تحلیل کار او بود. بعدها در اروپا منتقدانی مثل بارت از مرگ نویسنده سخن گفتند. نویسنده بعد از آفرینش اثر ادبی خود تا حد خواننده‌ای نزول می‌کرد که دست بر قضا نویسنده‌ی اثر نیز بود. حتی فوکو متنی نوشت با عنوان نویسنده چیست؟ عنوانی که خود سوالی متناقض می‌نمود. عده‌ی دیگری در امریکا تا حدی تحت تاثیر باورهایبیشتر بخوانید
all-gray-62-184
هاجر سعیدی‌نژاد از نخستین روزهایی که جَرس تئاتر خصوصی -در راستای کالایی‌شدن و پیوستن به سبد خانوار- فریاد برمی‌داشت، در کنارِ مزیتِ افزایشِ کمیت و بازشدن عرصه‌ای گسترده برای تازه‌واردها و دانشجوها، یک خطر عمده نیز آن را تهدید می‌کرد: تئاتر سیاست‌زدوده؛ تئاتری که قرار است منطق تئاتر بدنه را به نام خصوصی و خویش‌فرما‌بودن، در قلب تئاتر جاری‌ کرده و در لوای خصوصی‌سازی، عامل ثَبّات سیاست‌های کلان باشد. حال پرسش اصلی اینجاست که نهاد مستقر، چرا می‌باید در پیِ سیاست‌زدایی باشد؟ به ‌زعم بدیو در غیاب امر تکین -کهبیشتر بخوانید
۶۰-۲۱۲
مهدی رفیع چارلز اِستی•‌ویل‌‌، استاد ادبیات کلاسیک‌‌، مدرن و مطالعاتِ فرانسوی در دانشگاه وِین در ایالات متحده است. او کتاب‌های متعددی درباره دلوز و نویسندگان دیگر دارد‌‌، و یکی از مترجمان منطق معنا به زبان انگلیسی نیز بوده است. از آثار او می‌توان به ژیل دلوز: مفاهیم کلیدی (۲۰۱۱)‌‌، آ ب ثِ دلوز: تاهای دوستی (۲۰۰۸)‌‌، دو تای تفکر دلوز و گتاری (۱۹۹۸) و ترجمه و ویرایش مشترک کتاب فلیکس گتاری: تفکر‌‌، دوستی و نقشه‌نگاری بصیرانه اثر فرانکو (بیفو) بِراردی‌‌، فیلسوف ایتالیایی و… را نام برد. بخش ‌اول: کاربرد‌ شناختیبیشتر بخوانید