molaee31

يادداشتي بر فيلم «شواليه تاريکي » يک قهرمان زميني

مسعود حقيقت ثابت

خلق قهرمانان و اساطير گريزگاهي بوده است براي انسان به منظور فراموشي حقارتش در برابرطبيعت. حقارتي که هرچند نسبت به هزاران سال گذشته تا حد زيادي
رنگ باخته است، اما هميشه آنقدر باقي خواهد ماند تا انسان براي ابد
دست به دامان قهرمانان افسانه اي شود. اما بخشي بزرگ و تاثيرگذار از
همين طبيعتي که از آن سخن رانده ميشود، خود انسان است. انساني
که مفاهيمي مانند خير و شر را آفريده است و در افسانه هايش حتي
حيوانات را نيز اسير اين چنبره توجيه گر ساخته است. به عبارت ديگر
يکي از کارکردهاي مهم اساطير، آفرينش و القاي مفهوم خير و شر
است. البته اگر بخواهيم دقيقتر نظر کنيم و با احتياط بيشتري سخن
بگوييم، کارکرد اساطير در اين باب، آفرينش مفهوم مطلق خير و شر
بوده است. حال آنهايي که در اين ميان ملغم هاي از اين دو حالتند
)يعني همگي موجودات جهان هستي( تنها نق شهاي فرعي داستان
را بر عهده ميگيرند و مرگ و حياتشان چندان بر روند قصه تاثيرگذار
نيست. گاهي در خدمت نيروي خير درميآيند و با مرگشان عاقبت
به خير ميشوند و گاهي هم عمله شر و ظلم ميشوند و به قولي
به درک واصل ميشوند

 

نظر‌ دهی مسدود شده است.