۷۲-۲۵۶

هذیان‌های خلاقانه سرژ رضوانی

هیروگلیف این شماره به هذیان خلاقانه‌ی دو نویسنده اختصاص دارد. اولی، سیروس رضوانی، شاعر، نقاش و رمان‌نویس فرانسوی‌زبان ایرانی است که تا به حال بیش از چهل کتاب نوشته است. رضوانی که حالا به نودویکمین سال حیاتش پا گذاشته است، شهرت دیگری نیز دارد. برخی از ترانه‌های فیلم‌های موج نو فرانسه سروده‌ی اوست که در میان آنها احتمالاً ترانه‌ی «گردباد» در فیلم ژول و ژیم بیش از بقیه در حافظه‌ی جمعی مخاطبانش ثبت شده است. از رضوانی تنها امریکازده‌ها با ترجمه‌ی رضا سیدحسینی در اختیار فارسی‌زبانان قرار گرفته است. یادداشت و تحلیل این کتاب یکی از مطالب این شماره را تشکیل می‌دهد. اکثر منتقدان آثار رضوانی سال‌های نوری را یکی از مهم‌ترین رمان‌های او برشمرده‌اند. این رمان که ساختار بیرونی آن اتوبیوگرافی است، در روایتی تودرتو و برخلاف نظم خطی زبان، برآمدن احساس‌ها و ادراکات تازه‌ای را در بزنگاه مهمی از تاریخ قرن بیستم بازگو می‌کند. در انتها با داستان «خواب» از ویکتور پلوین نویسنده‌ی متاخر روس پرونده هیروگلیف‌های  سال ۹۷ بسته می‌شود. پلوین را در دهه‌ی ۸۰ میلادی ویراستار مجموعه آثار کاستاندا می‌دانستند و به دلیل پریشان‌حالی و مخالف‌خوانی از موسسه‌ی گورکی اخراجش کردند. بعضی او را یکی از ده نویسنده‌ی مهم دهه‌ی آغازین این قرن می‌دانند. داستان «خواب» نیز در پس‌زمینه‌ای اتوبیوگرافیک به تدریج اتمسفری هذیانی پیدا می‌کند و روی دیگری از تاریخی را برجسته می‌سازد که چه بسا در زیر شنزارهای کلیشه‌های رسانه‌ها دفن شده باشد.

نظر‌ دهی مسدود شده است.