۷۰-۱۸۶

نظریه ‌آشوب

سایه‌ی نظریه ‌آشوب که بیش از چهار دهه بر سر علوم ‌انسانی سنگینی می‌کند، گذشته از جنبه ‌تحلیلی و ذهنی آن در عرصه‌ی ادبیات خلاقه ‌نیز بسیار تاثیرگذار بوده ‌است. هیروگلیف این شماره بر آن است تا با فتح بابی در این زمینه و معرفی مقدمات و ابعاد این نظریه، شگرد برخی از نویسندگان اثرگذار و متاثر از این نظریه را تشریح کند. «جنایت‌ مکتوب»، با ارائه‌ی نمونه‌هایی از آثار بیلاماتاس و بولانیو در کنار معرفی مختصری از نگرش علمی پریگجین و رویکرد انتقادی فیلیپ سولرس سیر پیدایش نظم‌های نوینی را شرح می‌دهد که با گذر از پنجره‌ی آشوب محقق می‌شود. به‌عبارتی، مسئله اصلی حول محور آن است که چطور «جذب‌کننده‌های بیگانه» مجال شکل‌گیری جهان غیرمتعارف و در عین‌حال ممکن را فراهم می‌کنند. در «کودکان کلافه‌ی کلمه» نویسنده، روایت به منزله‌ی سیستمی باز و مولد امر نو را بررسی و تبعات آن را در نگرش برخی از نظریه‌پردازان معاصر دنبال کرده‌ است. دینو دریژنسکی‌، با اتکا به دو مفهوم حافظه و افسانه در اندیشه‌ی برگسون می‌کوشد تا ضمن تمییز روایت از افسانه، نقش آشوب و زمان فعلیت‌نیافته را در خلق ادبی روشن ‌کند. دامنه‌ی مباحث ذیل نظریه‌ی آشوب از این حد فراتر می‌رود و ارائه‌ی نمونه‌های مبسوط‌تری از آثار ادبی متاخر مجال دیگری می‌طلبد. دو قطعه شعر از برودسکی و شعر کوتاهی از بولانیو اندکی کمبوده‌ی  هیروگلیف این شماره را جبران می‌کند.

نظر‌ دهی مسدود شده است.