۶۹-۲۰۶

نسبت بین بیماری و ادبیات

هیروگلیف این شماره به نسبت بین بیماری و ادبیات می‌پردازد. پای‌بست بحث مقاله‌ی مفصلی است از ژاک

رانسیر که سیر تحول «ادبیات» را در عرصه‌ی رمان با صورت‌بندی دو بیماری «هیستری» و «اسکیزوفرنی» -در آثار نویسندگانی مثل بالزاک، فلوبر، و ویرجینیا وولف- تحلیل می‌کند. چه ‌می‌شود که ادبیات در مصاف با دانش پزشکی، درمان ‌خاص خود را ابداع‌ و تجویز می‌کند. رانسیر بر این نظر است که در گذار از قرن ‌نوزدهم به قرن ‌بیستم ادبیات با تامل در مفهوم سلامت و بیماری شکل می‌گیرد. در «این ‌مسئله‌‌ای شخصی است»، سه جلوه از بروز بیماری را در زنبق‌دره‌ی بالزاک، بیلی باد ملوان هرمان ملویل و تَرَک اسکات فیتس‌جرالد پی می‌گیریم. عجز جسم در برابر «پیری»، «لکنت زبان» و «فروپاشی عصبی»، زمینه‌ی اصلی این مطلب را شکل‌ می‌دهد. به‌ همین‌ مناسبت در پایان، ترجمه‌‌ی مقاله-‌داستان تَرَک اسکات فیتس‌جرالد آمده ‌است که در آن نویسنده‌ای‌ در اوج شهرت به ‌ناگهان در معرض نیروهای ناشناخته‌ای قرار می‌گیرد که جسم ‌او را دستخوش دگرگونی می‌کند و به‌ تدریج در نتیجه‌ی همین تجربه، شیوه ‌نویی از نوشتن خلق ‌می‌شود.

نظر‌ دهی مسدود شده است.