40_Alaei2

مقدمه‌اي خُرد برآغاز صفحات فيلم- فلسفه؛چرا همه چيز تصوير است؟

رامين اعلايي : برگسون مي‌نويسد: هيچ ادراکي بدون آنکه با حافظه ترکيب شود نمي‌تواند وجود داشته باشد.1 با توجه به اين گزاره اگر حافظه را محلي براي انباشت تجربيات‌مان از جهان بيروني انگاشت کنيم آنگاه خودآگاه، آن ساحتي است که حافظه را بيان مي‌کند و بر آن دلالت نيز دارد. به عبارتي ديگر حافظه و خودآگاه ما در يک شِماي کلي بدون حضور يکديگر نمي‌توانند به حيات خود ادامه دهند. از اين رو خودآگاه همچون عينيت است و حافظه همچون ذهنيت. يا خودآگاه آن امر مسلم و قطعي‌اي‌ است که امر انتزاعي حافظه را براي فعليت يافتن فرامي‌خواند. گو اينکه هر شيء، در نهايت صورت بالفعل‌شده‌ي امر نهفته، در درون چارچوب حافظه‌ي ما باشد. از اين رو يک شيء نمي‌تواند واجد نهفتگي باشد زيرا سراسر فعليت است. يا اين، صرفاً حافظه‌ است که مي‌تواند سکونتگاه نهفتگي‌ها باشد.

نظر‌ دهی مسدود شده است.