47-28

مساله‌ي واقعيت يا آيا کشتي کج واقعي است؟

جاويد معظمي

«اگر کسي هنوز شک دارد که امريكا جايي است که همه چيز در آن ممکن مي‌شود، کسي هنوز شگفت‌زده مي‌شود اگر که روياي نياکان ما همچنان در زمانه‌ي ما زنده است… امشب پاسخ به اوست.»

سخنراني باراک اوباما در شيکاگو شب بعد از پيروزي در انتخابات رياست جمهوري 2008

آيا ضرباتي که در کشتي کج رد و بدل مي‌شوند واقعي‌اند؟ چرا اين پديده بيش از هر جاي ديگر در امريكا رواج يافته است؟ پاسخ به اين سوال‌ها مي‌تواند دريچه‌اي به فهم بهتر فيلم کشتي‌گير و در نهايت انديشه‌ي دارن آرونوفسكي باشد. بيش از آنکه کشتي کج ورزش باشد نوعي نمايش است. در سناريويي که براي اين ورزش/نمايش تدارک مي‌بينند شخصيت مثبت و منفي، روند مسابقه و فرد پيروز از پيش معين شده است.

جهان کشتي کج عصاره‌ي جان امريكاست. از يک‌ سو نمايشي طراحي شده است تا مردم را با قهرمان‌شان همراه کند، از سوي ديگر پا در واقعيت دارد. ميکي رورک بازيگر نقش پَم در مصاحبه‌اش به مصدوميت‌هاي شديدي اشاره مي‌کند که براي کشتي‌گيران و خود او هنگام زد و خورد نمايش‌شان به وجود آمده است. اين موقعيت دوگانه واقعيت واقعي امريكاست.

رَم در قله‌ي جهان روياها بوده، او قهرمان اين نمايش‌ها بوده است. رَم پيش از هر مسابقه‌ موهايش را طلايي مي‌‌کند، پوست خود را تيره مي‌کند تا عضلاتش بيشتر به چشم آيد،

نظر‌ دهی مسدود شده است.