ما همه ژانوس هستیم

  بلقیس سلیمانی :

۱- ما همه ژانوس هستیم، خدای اساطیر رومی که دو سر داشت که یکی به گذشته و یکی به آینده نظر داشت. در گذشته خاطرات هستند و در آینده طرح‌های آماده عمل. زمینی که قرار است کشت شود، خاطرات جایی در آن پس و پشت در حافظه ما به تمنای احضار خودشان را به درودیوار می‌زنند. حق دارند. چون ما به نفرین خدایان دچاریم درست مثل کاساندرا که از یک سو خدایان به او قدرت پیشگویی داده بودند و از سوی دیگر دچار نفرین آنها شده بود و کسی در تروا پیشگویی‌های او را باور نمی‌کرد. کاساندرا وقتی اسب چوبین یونانیان را دید پیشگویی کرد که فاجعه در کمین تروا است اما هیهات که تروایی‌ها حرف‌های او را باد هوا می‌پنداشتند. خدایان چون ما را آفریدند، به ما حافظه دادند تا موجودی باشیم مستمر و مستدام اما درعین‌حال، نمی‌دانم به کدام گناه، فراموشی را نیز نصیب ما کردند. بگذریم از اینکه طبق بسیاری از اساطیر سامی و یونانی ما سابق بر این در جهانی جنت‌گون می‌زیستیم که به دلایل و عللی از آن تبعید شدیم. به کجا، به سرزمینی که هیچ چیزش به سیاق جهان سابق نبود. از جمله اینکه ما وارد جهان فسادپذیری شدیم که تغییر و زمان، این دو نفرین خدایی، از ما موجوداتی یک‌سر تراژیک ساخت.

نظر‌ دهی مسدود شده است.