عاشقانه‌های غیاب

آیین فروتن:

«غیاب، این والاترین شکلِ حضور»

چهره‌ی مرد هنرمند در جوانی (جیمز جویس)

با نگاهی اجمالی به تاریخ سینمای فرانسه، می‌توان دریافت که تا چه اندازه مسئله‌ی اقتباس‌های ادبی، ساختِ فیلم‌های مبتنی بر ادوار تاریخی یا بعضاً آثار زندگینامه‌ای همواره طیف گسترده و متنوعی از فیلمسازان را دلمشغول و معطوف به خود داشته است. از «سقوطِ خاندان آشرِ» (١٩٢٨) ژان اپشتاین، تا بعدتر آثاری که منتقدان «کایه دو سینما» از آن با ‌عنوان «سینمای کیفیت» یا «سینمای بابابزرگ‌ها» یاد می‌کردند، یا بعدتر در نزد پیشگامانِ مدرن سینمای فرانسه مانند ژان رنوار و روبر برسون، این کشش و اضطرارِ فرهنگی یا شخصی به دفعات به چشم می‌آید؛…..

نظر‌ دهی مسدود شده است.