۷۶-۵۵

سینمای نوین آرژانتین / میترو کونستانتاراکوس

ترجمه: بصیر علاقه‌بند:

 

در کشوری که حوزه‌ی فرهنگ همیشه در اوج بوده و اکنون رو به ورشکستگی است، آینده‌ای برای فرزندان طبقه‌ی متوسط در تحصیل حقوق یا پزشکی متصور نیست. بنابراین، آنها بیشتر ترجیح می‌دهند علایق خود را پی بگیرند. نیمه‌ی دوم دهه‌ی ۱۹۹۰ شاهد فوران نسلی از دانشجویان مشتاق سینما بود که با شورش علیه صنعت سینمای آن روزگار، نوسازی درونمایه‌ها و بنیادهای زیبایی‌شناسی، و آشتی‌دادن مخاطبان جوان و منتقدان فیلم با سینمای محلی، گسترش انفجاری جشنواره‌ها و رخدادهای پیرامون مفهوم مبهم «استقلال» چشم‌انداز سینمای آرژانتین را دگرگون ساختند. اما ویژگی این فیلم‌ها و فصل مشترکشان چیست؟ آنها چگونه صنعت سینمای بومی را جانی دوباره بخشیده‌اند؟ اهمیت زیبایی‌شناختی آنها در چیست؟ مخالف چه هستند و چگونه می‌توان آنها را از غیر بازشناخت؟ مطلب حاضر می‌کوشد ضمن ارائه‌ی تعریفی برای به‌اصطلاح «سینمای نوین آرژانتین»، به کنکاش در صحت چنین عنوانی بپردازد….

نظر‌ دهی مسدود شده است.