۷۲-۱۲۷

سینمای دیوانه / از گفت‌وگوی فلیکس گتاری با روزنامه‌ی لیبراسیون

ترجمه: رامین اعلایی

مقدمه: گفت‌وگوی مشهور فلیکس گتاری با روزنامه‌ی لیبراسیون به نظر شیزوکاویِ فیلم «برهوت» ترنس مالیک است اما در آن همان‌جایی که گتاری دارد درباره‌ی مشخصه‌های شیزوئیک فیلم مالیک سخن می‌گوید، همزمان دارد یک نمونه از سینمای اقلیت را نیز معرفی می‌کند. به زعم گتاری سینمای اقلیت با فرآیند شیزو که از انقیاد نشانه‌شناختی بازنمایی‌های سینمایی مسلط و جنبه‌های سرمایه‌دارانه‌ی تولید می‌گذرد، تسریع می‌شود. گتاری می‌گوید که برهوتِ مالیک، هر چند ناخواسته، چنین سینمایی است. در اینجا ما با یک گتاری سهل و ممتنع طرف هستیم که دارد به طور کاملاً مصداقی مفهوم سینمای اقلیت را شرح می‌دهد. در انتهای گفت‌وگو مصاحبه‌کننده می‌گوید برخلاف نظر گتاری مولف اثر (در مصاحبه با پوزیتیف) چندان اعتقادی به شیزوبودن فیلم خود ندارد. گتاری همان‌جا پوزیتیف را برمی‌دارد و نگاهی گذرا به آن می‌اندازد و می‌گوید: این مصاحبه واقعاً حال به هم‌زن است. تُف! می‌خواهم بالا بیاورم!

آنچه در ادامه می‌خوانید مهم‌ترین بخش‌های این گفت‌وگو است…

 

نظر‌ دهی مسدود شده است.