۷۸-۴۹
ترجمه: بابک کریمی: تقدیم، با همبستگی، به بلا تار. طی حضور کوتاهم در موسسه‌ی ک. گ. یونگِ سانفرانسیسکو پی بردم که زمینه‌ی اصلی «همایش» تغییر موضعی استراتژیک از رتبه‌بندی به تضمین این مسئله بود که همه‌ی شرکت‌کنندگان حاضر در کنار هم، «شانه‌به‌شانه‌ی هم»، حرکت ‌کنند. این تساوی نه‌تنها رویکردی مطلوب برای یادگیری است، بلکه لذت حسیِ حاصل از نزدیکی فیزیکی (اغلب همراه با غذا یا نوشیدنی‌به‌دست) عنصری ضروری است. به همین خاطر، وقتی از شخص دیگری درس می‌گیرم احساس لذت می‌کنم، به‌خصوص شخصی که چنین توانایی منحصربه‌فردی دارد که -‌وقتیبیشتر بخوانید
۷۷-۵۹
ترجمه‌: بابک کریمی   این گفت‌وگو در ۱۶ مه ۲۰۰۲ در بوئنوس‌آیرس انجام شد. والتر سالس جونیور، کارگردان برزیلی، در ‌کنار فیلم‌های دیگرش، ایستگاه مرکزی۶(برزیل، ۱۹۹۸) و ورای خورشید (برزیل، ۲۰۰۱) را ساخته است. او وقتی که برای آخرین فیلمش (بر‌ اساس کتاب خاطرات سفر به امریکای جنوبی با موتورسیکلتِ چه‌گوارا) به آرژانتین رفت، با چهار کارگردان جوان آرژانتینی گفت‌وگو کرد که تا امروز آثار قابل توجهی گرد آورده‌اند. فیلم‌های لوکرسیا مارتل، در سی‌ودو‌سالگی، شامل پادشاه مرده (آرژانتین، ۱۹۹۶) و مرداب (فرانسه/آرژانتین/اسپانیا، ۲۰۰۱) می‌شوند. پابلو رِیِرو بارانداز جنوبی (آرژانتین، ۱۹۹۷) را کارگردانی کرده و اکنونبیشتر بخوانید
۷۶-۶۲
ترجمه‌: بشیر سیاح:   کارگردانان جوانی که اکثرشان فارغ‌التحصیل یکی از چندین مدرسه‌ی فیلم در آرژانتین بودند، در میانه‌ی دهه‌ی ۱۹۹۰ شروع به ساخت فیلم‌های کم‌بودجه و مستقل کردند، به‌طوری که در نهایت سینمای مستقل نوین آرژانتین را به‌وجود آوردند. بخشی از این جریان به کمک‌هزینه‌های مختصری که بنیاد ملی فیلم (INCAA) در اواسط دهه‌ی ۱۹۹۰ در اختیار فیلمسازان می‌گذاشت ارتباط پیدا می‌کند. این تازه‌فارغ‌التحصیلان فیلم‌های کوتاهی ساخته بودند و تا جایی پیش رفته بودند که بودجه‌های بیشتری از طریق همکاری‌های مشترک دریافت کنند (صندوق سرمایه‌ی هربرت بالز در جشنواره‌یبیشتر بخوانید
۷۶-۶۵
ترجمه‌: محمدرضا شیخی:   سینمای آرژانتین که تا مدت‌ها صادراتش به بیرون از مرزهای این کشور صرفاً به فیلم‌های فرناندو سولاناس۱ (و پیش از او لئوپلدو توره نیلسن۲) محدود شده بود، طی سه سال گذشته به شدت پویا شده و حضور در جشنواره‌های بین‌المللی شاهدی بر آن است: در سال ۱۹۹۹، سیلیوا پریه‌تو۳ی مارتین رِیتمن۴ در جشنواره‌های ونیز و سان‌فرانسیسکو حضور داشت؛ در سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰، دنیای جرثقیلِ۵ پابلو تراپه‌رو۶ جایزه‌هایی را در جشنواره‌های ونیز، روتردام، بوئنوس آیرس و هاوانا از آنِ خود کرد؛ در سال ۲۰۰۰، مردابِ۷ لوکرسیابیشتر بخوانید
۷۶-۵۵
ترجمه: بصیر علاقه‌بند:   در کشوری که حوزه‌ی فرهنگ همیشه در اوج بوده و اکنون رو به ورشکستگی است، آینده‌ای برای فرزندان طبقه‌ی متوسط در تحصیل حقوق یا پزشکی متصور نیست. بنابراین، آنها بیشتر ترجیح می‌دهند علایق خود را پی بگیرند. نیمه‌ی دوم دهه‌ی ۱۹۹۰ شاهد فوران نسلی از دانشجویان مشتاق سینما بود که با شورش علیه صنعت سینمای آن روزگار، نوسازی درونمایه‌ها و بنیادهای زیبایی‌شناسی، و آشتی‌دادن مخاطبان جوان و منتقدان فیلم با سینمای محلی، گسترش انفجاری جشنواره‌ها و رخدادهای پیرامون مفهوم مبهم «استقلال» چشم‌انداز سینمای آرژانتین را دگرگونبیشتر بخوانید
۷۵-۵۹
ترجمه: ایمان رهبر-بصیر علاقه‌بند: ژاپن (۲۰۰۲)۱ و نبرد در بهشتِ (۲۰۰۵)۲ کارلوس ریگاداس تفاوت‌های چشمگیری با آثار کارگردانان امروز سینمای مکزیک دارند، فیلم‌هایی مثل هزارتوی پنِ (۲۰۰۶)۳ گیرمو دل‌تورو و بابلِ (۲۰۰۶)۴ الخاندرو گونزالس ایناریتو که به چند نامزدی اسکار رسیدند.۵ با مروری بر سنت سینمای مکزیک متوجه تفاوت‌های ایدئولوژیکی خواهیم شد که نشان می‌دهند رویکرد شمایل‌شکنانه‌ی ریگاداس بیش‌تر با سینمای نوین امریکای لاتین هماهنگی دارد. تفسیر ژیل دُلوز از شرایطی که به همین نحو منجر به براندازی نئورئالیستی الگوی هالیوودی شد ما را قادر می‌سازد همزمان با تاکید بربیشتر بخوانید
۷۵-۶۶
ترجمه‌: بشیر سیاح: نمای آغازین نور خاموش به گونه‌ای شروع می‌شود که انگار در کیهان گم شده‌ایم و به شکلی پایان می‌یابد که انگار در حال قدم‌زدن روی زمین خدا هستیم. جهان به تدریج با وجود خورشیدِ در حال طلوع تغییر می‌کند، سرشار از زندگی می‌شود و همه‌چیز صورت مادی به خود می‌گیرد، اما سپس با هاله‌ای نازک و متعاقب آن با  چشم‌اندازی گسترده همراه می‌شود که مملو از طرح و رنگ است. در طول فیلم، احتمال وقوع معجزه در عادی‌ترین لحظات زندگی نیز وجود دارد….بیشتر بخوانید
۷۵-۶۹
ترجمه‌: محمدرضا شیخی:  *پس از ساخت فیلم‌هایی نظیر شکل آبِ گیرمو دل تورو و رومای آلفونسو کوارون انگار این روزها سینمای مکزیک به جنب‌وجوش افتاده است. آیا این ‌را حاکی از ذوقی گذرا می‌بینی یا نشانه‌ای از احیای سینمای ملی؟ به نظرم چیزهایی ساخته شده‌اند، اما نه الزاماً در جاهایی که زیر نور قرار گرفته‌اند. مسلماً مولف‌هایی که از آنها نام بردی حضور دارند، اما در کنارشان کارهای متنوع دیگری هم صورت می‌گیرند که باعث می‌شوند بگویم امری مثبت در حال شکل‌گیری است. کیفیت اصلی کار در اینجاست. الان ذهنمبیشتر بخوانید