۶۹-۵۴
سعیده طاهری، بابک کریمی: «فیلم‌ها و احساس‌ها» قصد دارد بستری باشد برای طرح و مباحثه حول آنچه در تاریخ سینما و مطالعات و نقد سینمایی درخور توجه است و به هر سبب در متون سینمایی فارسی مهجور یا قدرنادیده مانده. جریانی سینمایی، سینمای یک فیلمساز، یک تک‌فیلم، منتقد یا نظریه‌پردازی سینمایی، بررسی مسیر و رویکرد یک نشریه‌ی سینمایی و مسائلی همچون بازیگری، فیلمبرداری، فیلمنامه‌نویسی، صدابرداری و در کل، هر آنچه به هنر هفتم مرتبط باشد، می‌تواند در این بخش گنجانده شود. سینمای نوین ترکیه، قسمت اول: غالباً سینمای نوین ترکیهبیشتر بخوانید
۶۹-۵۵
گونول دونمِز-کولین‌ – ترجمه‌: بشیر سیاح :   سال‌های سال و تا قبل از آغاز دهه‌ی نود، سینمای ترکیه از فقدان ایده، انسجام و به‌کارگیری تجربیات ملموس زندگی رنج می‌برد. به دنبال تاثیراتی که ییلماز گونِی‌۲ و همین‌طور آثار شجاعانه‌ی تعدادی از فیلمسازان بااستعداد مثل علی اوزگِنتورک‌۳ و اردن کیرال‌۴ به‌جا گذاشتند، این وضعیت به تدریج از بین رفت، و خلاقیت و اصالت را جایگزین کرد. فیلم‌هایی هم با فضای روستایی ساخته می‌شدند -اکثراً به‌وسیله‌ی فیلمسازان شهرنشین- تا گویی یک فرمول جواب‌پس‌داده را دنبال کنند، و از ایدئولوژی چپ هم برایبیشتر بخوانید
۶۹-۶۰
ترجمه‌: بصیر علاقه‌بند : یک ملت چندپاره : بنابر گزارش روزنامه‌ی زمان و کانال تلویزیونی اس‌تی‌وی که هر دو وابسته به انجمن اسلامی فتح‌الله گولن هستند، دانش‌آموزانی از هشتادوچهار کشور جهان برای شرکت در چهارمین دوره‌ی بازی‌های المپیک ترک‌زبانان در سال ۲۰۰۶ به ترکیه آمدند. متن این خبر در روزنامه از اینکه با گردهمایی عظیم «نوجوانانی از سراسر جهان» روحی دوباره در زبان ترکی دمیده شده، پر از احساس غرور بود و آن را به‌عنوان نشانه‌ای از افزایش تاثیر زبان ترکی بر دنیا تلقی می‌کرد. المپیک ترک‌زبانان که در سال‌هایبیشتر بخوانید
۶۹-۶۸
آگنیشکا آیسان کایم –  ترجمه‌: علی کرباسی :   تا چندین دهه عبارت «مثل فیلم ترکی» اصطلاحی منفی، مترادف کیچ و پیش‌پاافتاده بود. اما  نسل جدیدی از فیلم‌های ترکی با حضور در جشنواره‌های روتردام، لینز، نیویورک و وروتسواف در طول ده سال گذشته، به‌عنوان «سینمای نوین ترکیه» شناخته می‌شوند. این پدیده‌ی اخیر چیست؟ چطور می‌شود تعریفش کرد؟ چگونه خود را از بند کلیشه‌ها رهانیده؟ این فیلم‌سازی نوین کدام بحران‌های جامعه را می‌کاود؟ این پدیده نتیجه‌ی مجموعه‌ عواملی‌ از جمله شاعرانگی بصریِ متمرکز بر مسائل اجتماعی، تصویر دگردیسی ترکیه‌ی نوین وبیشتر بخوانید
۶۹-۷۲
گردآوری و ترجمه‌: سعیده طاهری و بابک کریمی :   مقدمه‌ی مترجمان: آنچه پیش روی شماست ترجمه‌ی سه گفت‌وگو با یشیم اوستااوغلو،۱ از برجسته‌ترین فیلمسازان سینمای نوین ترکیه است که توانسته به‌عنوان کارگردانی زن جایگاهی تثبیت‌شده در میان سینماگران این جریان سینمایی مردانه بیابد. اوستااوغلو در خلال فیلم‌هایش با تیزبینی‌ای انتقادی و گزنده لایه‌های پنهان جامعه‌ی ترکیه را می‌کاود و بر این اساس می‌توان سینمای او را به گونه‌ای آسیب‌شناسی اجتماعی و سیاسی این کشور دانست؛ سرزمینی که از رهگذر سیاست‌های حاکمیتی‌ که خواهان نزدیکی هرچه بیشتر ترکیه به اروپابیشتر بخوانید
logo-2
سعیده طاهری، بابک کریمی: «فیلم‌ها و احساس‌ها» قصد دارد بستری باشد برای طرح و مباحثه حول آنچه در تاریخ سینما و مطالعات و نقد سینمایی درخور توجه است و به هر سبب در متون سینمایی فارسی مهجور یا قدرنادیده مانده. جریانی سینمایی، سینمای یک فیلمساز، یک تک‌فیلم، منتقد یا نظریه‌پردازی سینمایی، بررسی مسیر و رویکرد یک نشریه‌ی سینمایی و مسائلی همچون بازیگری، فیلمبرداری، فیلمنامه‌نویسی، صدابرداری و در کل، هر آنچه به هنر هفتم مرتبط باشد، می‌تواند در این بخش گنجانده شود.  بیشتر بخوانید
۶۸-۵۱
کریستین کیتلی – تلخیص و ترجمه‌: سعیده طاهری- بابک کریمی :   رمون بلور در جستار «متن فراچنگ‌نیامدنی» در سال ۱۹۷۵ -دقیقاً پیش از انقلاب ویدئو که موجب شد سینه‌فیل‌ها در اقصی نقاط جهان فیلم‌خانه‌های خود را داشته باشند- روزی را پیش‌بینی می‌کند که در آن افراد همان‌طور که کتاب‌ها و صفحه‌های موسیقی خود را دارند، صاحب فیلم‌های خود هم باشند. بلور با نظر به دلالت‌هایی که مالکیت شخصی فیلم‌ها برای پژوهش‌های سینمایی دربر دارند، می‌نویسد: «اگر مطالعات فیلم در آن زمان همچنان انجام گیرد، بی‌شک متعددتر، خلاقه‌تر، دقیق‌تر و مهم‌تربیشتر بخوانید
۶۸-۵۲
گریش شامبو – ترجمه‌: علی کرباسی :   ارتباط میان سینه‌فیلی و نقادی دقیقاً چیست؟ ظاهراً این سوال جواب ساده‌ای ندارد. لورا مالوی در اواسط دهه‌ی هفتاد در مقاله بسیار معروف خود «لذت بصری و سینمای روایی»،۱ این دو را در برابر یکدیگر قرار داده بود. به نظر او، سینه‌فیلی به‌خصوص در لحظاتی اوج می‌گیرد که فیلم ساکن به نظر می‌رسد، زمانی‌که روایت ثابت است تا زنی از راه برسد و دیده شود. تماشاگرانی که غرق این صحنه شده‌اند،‌ معنای سیاسیِ ضمنی آن را نادیده می‌گیرند و لذت سینه‌فیلی نقادی رابیشتر بخوانید