۶۸-۱۱۹
جواد طوسی: قاعدتاً در سیر مداوم نگاه عامه‌پسند در دهه‌های سی و چهل سینمای ایران، جایی برای تجربه‌های متکی به فرم و پیوند میان سینمای مستند و داستانی نبود. در این میان، مثلاً پرسه‌زدن دوربین به همراه دختر نوجوان فیلم «بیم و امید» گرجی عبادیا (۱۳۳۹) در نقاطی از شهر تهران همچون سبزه‌میدان و خیابان و فروشگاه فردوسی، میدان ۲۴ اسفند (انقلاب فعلی)، بیشتر حالتی توریستی (در چارچوب موضوع قصه، یعنی پیداکردن دارو از سوی دختر نوجوان در سطح شهر) دارد. در همین فضا و شرایط که کمدی‌های سطحی وبیشتر بخوانید
۶۸-۱۲۳
نیما حسنی‌نسب : مرگ ناصر ملک‌مطیعی در آستانه نودسالگی، خاموشی مهم‌ترین و متداوم‌ترین ستاره و شمایل تاریخ سینمای ایران بود. نام و خاطره‌ای که خوب یا بد، بر همه بالا و پایین و فراز و فرود و خصایص و تمایزها و تفاوت‌ها و ویژگی‌های دورانی از این سینما دلالت داشت. سینمایی که از همان روزگار شکل‌گیری و رواجش تا امروز (و حتی بعدها متاسفانه) به دلیل چیرگی اسنوبیسم و رواج روشنفکری چپ و تنبلی و بی‌دانشی و فقدان فرصت و حوصله برای مطالعه جدی و کلی دلیل دیگر از توصیفبیشتر بخوانید
۶۸-۱۳۳
مرسده مقیمی : سهراب شهیدثالث یکی از مهم‌ترین فیلمسازان ایرانی است که موج نو سینمای ایران و تغییرات شگرفش تا حد زیادی مدیون این کارگردان بزرگ است، اما کوچش از ایران و مرگ زودهنگامش و همین‌طور کارهای خاص‌پسندی که ساخته باعث شده در میان مردم کشورش بسیار مهجور بماند. حالا در سالروز مرگ این کارگردان مولف ایرانی گروه سینمای هنر و تجربه چهار فیلم آلمانی ایشان را که در مدت اقامتش در آلمان ساخته است به همراه نسخه ترمیم‌شده «یک اتفاق ساده» که هنوز بسیاری بر این باورند که مهم‌ترینبیشتر بخوانید
۶۷-۷۹
جواد طوسی: آسیب‌شناسی فیلمنامه در سینمای ایران، گویی بحثی ازلی ابدی‌ست و ریشه‌های پایان‌ناپذیرش را در عوامل گوناگونی، از این قبیل باید جست‌وجو کرد: ضرورت‌های فرهنگی اجتماعی یک جامعه، ساختار حرفه‌ای سینمای آن مقطعی که زمینه‌ی چنین بحثی را ایجاد می‌کند، لزوم توجه به ژانر و تنوع مضمونی و ساختاری، میزان رونق کتاب و کتابخوانی و قصه و رمان و نمایشنامه در طبقه‌بندی‌های اجتماعی تا اهمیت پیوند میان سینما و ادبیات را ایجاب کند، شرایط اقتصادی یک جامعه و توان مالی قشر فرهنگی‌اش، ظرفیت‌پذیری یک جامعه برای فانتزی و رویاپردازیبیشتر بخوانید
۶۷-۹۳
محسن خیمه‌دوز : که یزدان ز ناچیز، چیز آفرید (فردوسی) ۱- آنتولوژی فیلمنامه فیلمنامه نه فرمی‌ست که روی پرده می‌بینیم، نه موضوعی‌ست که بیرون فیلم برای همه جذاب است، نه تکنیک است که با چند دوره کوتاه‌مدت و با چندبار فیلم‌ساختن و فیلم‌دیدن به رموزش بتوان دست یافت، نه از جنس ادبیات داستانی برون فیلمی‌ست که دل در گرو الگو‌های روایتی گوناگون داشته باشد. فیلمنامه، همچنین نه حس‌نامه است، نه عقل‌نامه است، نه دین‌نامه است، نه قدرت‌نامه است، نه ایدئولوژی‌نامه است، نه شعرنامه است، نه حادثه‌نامه است، نه قهرمان‌نامه است،بیشتر بخوانید
۶۷-۹۹
سینما به‌عنوان هنری وسوسه‌انگیز و جذاب و رنگین طرفداران وسیعی دارد، که فعالان و اصحاب آن از میان همه طبقه‌ها و قشرهای اجتماعی، باسواد و کم‌سواد، برخاسته‌اند. انگیزه کسانی که به این هنر-چه به‌عنوان بیننده و چه به‌عنوان فعال حرفه‌ای- جلب شده و می‌شوند بسیار متنوع است. در طول هفت‌هشت دهه گذشته نمایشنامه‌نویس‌ها، نویسندگان، شاعران، نقاشان، مترجمان و محققانی به سینما-‌به‌عنوان فیلمنامه‌نویس، کارگردان، بازیگر و منتقد- رو آورده‌اند. عده‌ای به‌عنوان مشفق و مُشار، عده‌ای از سرِ ذوق یا حرفه و عده‌ای در پی ارضای احساسات یا به‌دنبال نام و ننگبیشتر بخوانید
۶۷-۱۰۷
شاهین شجرى‌کهن :   «فیلم‌های ایرانی مشکل فیلمنامه دارند…» این رایج‌ترین کلیشه سینمای ایران است با قدمتی نزدیک به هشتاد سال. جمله‌ای که مثل یک اصل پذیرفته‌شده و طبیعی، چندین دهه است که دهن به دهن می‌چرخد و کسی هم خودش را برای تغییر این گزاره به زحمت نمی‌اندازد. جالب است که هم منتقدان با این جمله پیوندی دیرین دارند و هم کسانی که خود مسئول تثبیت و همه‌گیرشدن این گزاره‌اند. حتی کسانی که کارنامه حرفه‌ای‌شان انباشته از فیلمنامه‌های ضعیف و سطحی‌ست نیز در مواجهه با این موضوع سری بهبیشتر بخوانید
logo-2
سیاوش گلشیری: با بررسی سیر تاریخی سینمای ایران، تحلیل دوره‌های مختلف سیاسی-‌فرهنگی، همین‌طور تاثیر و تاثر عوامل داخلی و خارجی در حیطه‌ی هنر سینما این حقیقت بیش از پیش آشکار می‌شود که روند تحول و همین‌طور تغییرات مثبت یا منفی سینمای ایران را در چند دهه‌ی اخیر نمی‌توان حاصل دسته‌ای از عوامل مشخصی دانست. همین‌طور که ظرفیت‌های حاصل از چنین تحولی را نباید به پای یک فیلمساز، سبک و حتی مضامین معینی گذاشت. اما نتیجه این بررسی حداقل در چند مولفه قابل تحلیل است؛ اول خاستگاه هنر و ادبیات اینبیشتر بخوانید