39-arvahi
عليرضا ارواحي : بررسي زندگي روزمره در فضا(Space)يي همچون تهران و بيان آن از طريق دوربين فيلمبرداري، نيازمند فاصله‌گيري از سوژه‌ي استعلايي است و کارگردان با اهميت‌ دادن به دوربين مي‌تواند نقش عامل شناسا را بر عهده‌ي اين ابزار بگذارد. براي شناخت وضعيت يک شهر مي‌بايست پاي در مباحث انضمامي و انتزاعي گذاشت و به نشانه‌(Sign)ها و ابژه‌هاي اجتماعي روي ‌آورد، «ابژه‌ي توليدشده از انتزاع مي‌گذرد، هيچ‌گاه در آن محو نمي‌شود و اما هرگز آن‌را رها نمي‌کند. انتزاع، نسخه‌ي المثني يک چيز انضمامي نيست، اما امر انتزاعي و انضمامي جداناپذيرندبیشتر بخوانید