۷۸-۸۴

سینما؛ تجارت یا هنر

در واقع اهمیت موضوع «سینما؛ تجارت یا هنر» برمی‌گردد به واکنشی که اسکورسیزی طی چند ماه گذشته نسبت به انبوه تولیدات فیلم‌های مارولی و ابرقهرمانی نشان داد. واکنشی با لحنی کم‌و‌بیش تحقیرآمیز نسبت به فیلم‌های پرزرق‌و‌برقی که در حال قرق‌کردن سالن‌های سینما در همه جای دنیا هستند. او با خطاب قرار‌دادن این نوع سینما به «شهر بازی» و «پارک تفریحی»، فارغ از اینکه فیلم‌های مارولی را فیلم‌هایی تجاری و سطحی قلمداد کرد که براساس الگوهای بسیار پیش‌‌پاافتاده روایتی، فرمول‌های کلیشه‌ای و تثبیت‌شده شخصیت‌پردازی و درام ساخته می‌شوند، اما مشخصاً آنچه سبب احساس خطر اسکورسیزی شد؛ میزان تولیدات فیلم‌هایی است که بر سینمای هالیوود غالب شده و در نتیجه به دلیل هزینه‌های سنگینی که برای تولید این فیلم‌ها پرداخت شده بالطبع سالن‌های زیاد و فصل‌های مناسب نمایش را به خود اختصاص می‌دهند و این فرآیند خود به خود سبب تحدید فضای ساخته‌شدن فیلم‌های مستقل‌ و کم‌هزینه‌تر شده و طبیعتاً گرایش به ساخت و خلق فیلم‌های هنری بیشتر، کمتر می‌شود. این موضعی بود که ابتدا اسکورسیزی به‌عنوان اعلان خطر بر روی آن انگشت گذاشت و بعد‌تر ‌فیلمسازهای هم‌نسلش چون کاپولا، کن لوچ، تری‌گیلیام تا آخرینشان در همین چند روز پیش تارانتینو، همگی به‌نوعی و با ادبیاتی متفاوت با حمله به گرایش جدید هالیوود با او همراه شدند.

نظر‌ دهی مسدود شده است.