news-1397-5-13-2

رئوس مطالب جلسه نمایش فیلم شب اثر انتونیونی ( کارگردان موضوع نیم ویژه شماره ۶۸ مجله سینما و ادبیات )در روز پنجشنبه ۱۱ مرداد ماه در خانه فرهنگ رایزن

این فیلم دومین اثر از سه گانه آنتونیونی است که با مضمون «تنهایی و قطع ارتباط انسان در جامعه رو به توسعه پس از جنگ جهانی دوم » ساخته شدند . ( البته ماجرا و کسوف فیلم های اول و سوم این سه گانه در دو هفته گذشته نمایش داده شده اند )
-مطالبی مثل تقابل مدرنیته با سینمای مدرن و نقش و کارکرد معماری در آثار آنتونیونی در مقاله( مدرنیسم آنتی تز مدرنیته ؛با نگاهی به سه گانه آنتونیونی ) نوشته اقای محمد حسین میر بابا در شماره ۶۸ سینما وادبیات تحلیل شده اند که توصیه میکنیم مطالعه شود.
-فیلم شب پوچی زندگی بورژوایی را تصویر میکند . زوج فیلم پس از مواجهه با مرگ دوستشان( توماسو) در ابتدای فیلم هر کدام به جست و جوی طراوت عشق پیشین ( یا ارتباطی تازه ) به بخشهایی با معماری هویتمند می روند ولی در انتها علیرغم آن که ظاهرا شب به پایان رسیده ولی مأیوس در آغوش هم در میانه زمین گلف رها می شوند

news-1397-5-13-1

-توماسو در بیمارستان در ابتدای فیلم اشاره می کند که در روزهایی که در بستر مرگ و در بیمارستان بوده پی به تنهایی خود برده است.
-جیووانی ( مارچلو ماسترویانی)که نویسنده و روشنفکر است در مهمانی اشرافی ( که آنتونیونی با هدف نقد بورژوازی در فیلم گنجانده ) به قیمت گذاری جامه اشرافی بر نویسندگانی حتی در سطح همینگوی پی میبرد.
– فیلم ( مثل اغلب کارهای آنتونیونی )بر کارکرد اشیا و معماری فضا ها تاکید دارد .و اغلب اشیا و فضا ها دارای کاراکتر هستند و همچون شخصیت های اثر عمل میکنند
– «شناخت » و «باور» مهمترین عوامل در را عشق هستند و توسعه صنعتی می تواندحرکت در این راه را سدکند .
– می توان فیلم را ساده تر تماشا کرد : زن و شوهری برای هم عادی شده اند زن به یاد می آورد که توماسو ( دوستشان )همیشه از او میگفته و با احترام به او مینگریسته ولی شوهرش همیشه از خود می گفته و سوژه ستایش های زن بوده است …ولی نهایتا با امتناع زن از بازگشت ، مرد حریص تر شده(و علیرغم آن که عشق گذشته اش را به یاد نمی آورد!! ) مجددا به سوی زن جذب می شود .
– فیلم بیش از آن که از نابودی قطعی عشق و دوستی بگوید از ترس از ویرانی روابط انسانی ونومیدی در مورد آینده حرف زده است .
– شباهت های زیادی بین جامعه اروپا در آن زمان و جامعه ما وحتی اروپا وشرق در حال حاضر می توان یافت چرا که همه جوامع انسانی در مقابل توسعه صنعتی و تجاری آسیب پذیرند
– نبودن ایده ( آرمان ) یکی از موانع اساسی در راه پیشرفت است .
-رجوع به گذشته نباید به مثابه عامل اصلی دیده شود و الامیتواند نوعی واپس گرایی تلقی شود
– بازی مونیکا ویتی به عنوان زنی تنها و کاوشگر در هر سه فیلم این سه گانه خلاقانه و عالی ارزیابی می شود . در این ارتباط توصیه میکنیم به مقاله «کسوف : آنتونیونی و ویتی » نوشته گیلبرتو پرز ترجمه بشیر سیاح در شماره ۶۷ مجله سینماو ادبیات بخش فیلمها واحساسها مراجعه کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *