۵۵_۱۱۳

خودزندگینامه و من

جیم لین پژوهشگر ارشد و مدرس دانشگاه امرسون لس‌آنجلس است که کتاب «مستند خودزندگینامه در امریکا» از اوست. او فیلمساز، پژوهشگر و مدرس رشته‌های مطالعات رسانه‌ای و تولید است. آخرین فیلم او، «نگاه به گذشته»، بازتابی از مرگ مادر و زندگی خانواده چندنژادی خود اوست که به واسطه ورود فرزندخوانده‌‌ به زندگی‌اش حاصل شده است.

***

*چه چیزی باعث شد که برای نوشتن یک کتاب درباره فیلم مستند خودزندگینامه تشویق شوید؟

من تحصیلاتم را در رشته ادبیات کهن در دانشگاه هاروارد شروع کردم به این امید که سوادم را درباره زبان‌های کهن؛ لاتین و یونانی ارتقا دهم و در کنارش سانسکریت هم بیاموزم. هدفم این بود که فارغ‌التحصیل شوم و مدرکم را در زمینه زبان‌شناسی بگیرم. بعد از دو هفته تحصیل در دانشکده ادبیات کهن فهمیدم که این آینده من نیست. در همان زمان، در یک دوره تاریخ سینمای صامت به عنوان یک دوره عمومی آموزشی ثبت نام کرده بودم. آن موقع‌، سال ۱۹۷۷ بود و من طرفدار پروپاقرص اینگمار برگمان و کلینت ایستوود بودم. آن زمان حتی نمی‌دانستم که در دانشگاه، رشته‌ای به نام مطالعه فیلم هست. رشته مطالعات فیلم تازه دایر شده بود و زیرمجموعه گروه مطالعات تصویری و محیطی بود و جدیدترین رشته دانشگاه به حساب می‌آمد. طی دوره تاریخ سینمای صامت، من تبدیل به یک خوره فیلم شدم. چیزی که هیچ وقت رهایم نکرد. برای کارشناسی ارشد مطالعات فیلم پذیرفته شدم و از یکی از قدیمی‌ترین رشته‌های دانشگاهمان، یعنی ادبیات کهن به یکی از جدیدترینِ آنها منتقل شدم.

نظر‌ دهی مسدود شده است.