News1397-10-29-1

جمع بندی نظرات جلسه نمایش و تحلیل فیلم جاده اثر فدریکو فلینی هنرمند پرونده ویژه شماره ۷۱ ماهنامه سینماوادبیات:

۱-جاده در عین داشتن عناصر نئورئالیستی ، شکل و سوی سینمای ذهنی و درونی -که مختص کارهای فلینی و آنتونیونی است -را نیز در خود دارد.تنهایی،انزوا،وانهادگی،تقدیر گرایی و تلخ اندیشی شخصیت های اصلی روایت , از ویژگیهای این نوع سینماست که برخی از نظریه پردازان نام نئورئالیسم ذهنی را بر آن نهاده‌ند.
۲-دو شخصیت اصلی یعنی زامپانو ( آنتونی کویین) و جلسومینا (جولیتاماسینا) ظاهرا از دو قطب مخالفند که اشکال مختلفی از تقابل را به نمایش میگذارند ،سیاه وسفید ،خیر و شر ،مادیت و معنویت قدرت و ضعف …که الزام پیدا کرده‌اند تا در یک مجموعه دو سویه (مثل زن و شوهر )وحدت پیدا کنندو راهی مشترک را طی کنند . محرک اصلی در این راه به یک تعبیر هنر ونمایش است ، اما در تحلیل نهایی، علیرغم نمایش وجود فطرت انسانی (حتی در زامپانو) ، هنر هم ناکام میماند

۳-از دست رفتن فرصت های متعددی که در اختیار جلسومینا قرار میگیرد تاخود را از جاده زندگی با زامپانو کنار بکشد ، عملا بر جبر و تقدیر گرایی مبتنی است ، هرچند در نهایت میتواند به قضاوت مخاطب و محکومیت دیدگاه صلح طلب و مسیح وار نیز منتهی شود.
۴-ساختارهنرمندانه اثر که همراه با بهره گیری از عناصر تاثیر گذار ، در زمینه استفاده صحیح از جلوه های سینمای مدرن درکنار نماد های سینمای کلاسیک نیز به صورتی متعادل عمل کرده است ، به فیلم جاده به عنوان یک گام بلند در هنر سینما ، امکان نزدیک شدن به سوال‌های فلسفی و هستی شناسانه را داده است ۰ در این زمینه استفاده از جغرافیاو طبیعت متنوع و عناصری مثل ساحل دریا ودهکده های ساحلی یا حومه شهرها و….. مثال زدنی است
۵-دوربین در عین تمایز بین زامپانو و جلسومینا به مثابه دو قطب (که در واقع به کمک تفادت در زاویه و نحوه نزدیک شدن به آنهامعنا میشود) بر مسیح وارگی جلسومینا تاکید دارد ؛ هرچند باید گفت که برخی از منتقدین تقلید جولیتا ماسینا از چاپلین در این نقش را نکوهش کرده‌اند
نمایش داده شده در روز ۲۷ دیماه در خانه فدهنگ رایزن

نظر‌ دهی مسدود شده است.