۷۲-۳۰

ایزاک بابل، وودی آلن و هویت یهودی / دیوید ایوَنیه

ترجمه: رامین اعلایی:

هم برای [ایزاک] بابل۱ و هم برای [وودی] آلن، یهودیت همان بار مسئولیتی‌ست که غنا می‌بخشد. یهودیت محصول سنت‌هایی‌ست که فونداسیون آن را شکل می‌دهند، هم زیبا و هم خطرناک: خاطره‌ی دردناک ضدسامی‌گری و زیبایی یادآوری، زیبایی پرسشگری مدامی که با حقیقت غیرقابل اجتناب هویت یهودی از راه می‌رسد، و رنجِ درک اینکه اغلب اوقات، به این سوالات پاسخی داده نمی‌شود… اما در هر حال باید یکی از آنها بپرسد؛ این به واقع سنت یهودی‌ست. یهودیتی که این هنرمندان به اشتراک می‌گذارند، آثار آنها را به یکدیگر نزدیک می‌کند، و اجازه‌ی گفت‌وگو در باب یهودیت و هویت یهودیان را می‌دهد که خود دربرگیرنده‌ی یک دوره‌ی صد‌ساله است.

کارهای بابل با مضامین یهودی انباشته شده است-رایج‌ترین مثال در کار او مضمون سنت یهودیِ خندیدن و بی‌توجهی به رنج‌هاست. بابل در اودسا به دنیا آمد و بالید. او در کودکی تجربه‌ی یک قتل‌عام را از سر گذراند که در ادامه به عبارتی شاکله‌ی نوشته‌های او را شکل می‌دهد. بابل اودسا را می‌پرستید. شهری که به خاطر اقامت یهودیان روس‌تبار در آن مشهور بود:

«اودسا زیباترین شهر امپراتوری روسیه است. شهری که در آن می‌توانید آسوده و راحت زندگی کنید. نیمی از جمعیت شهر از یهودیان تشکیل شده ‌است، و آنها مردمانی هستند که چند حقیقت ساده را در طول تاریخ پرفراز‌و‌نشیبشان یاد گرفته‌اند. یهودیان ازدواج می‌کنند تا تنها نباشند، دوست می‌دارند تا دوست داشته شوند، پولشان را پس‌انداز می‌کنند تا بتوانند خانه بخرند، کودکان را دوست می‌دارند تا آنها پشت و پناهشان باشند و….»

نظر‌ دهی مسدود شده است.