۷۳-۲۰۶

از کتاب مادام بوواریِ گوستاو فلوبر- یک راهنمای مرجع / هنر روایتگری

لارنس ام. پورتر، یوجین اف. گری – ترجمه: فرشته اسدزاده :

نگاه کلی به ساختار رمان

مادام بوواری با در‌هم‌تنیدن پیچ‌در‌پیچ ساختارهای سه‌گانه فراوان (A-B-C) ساخته‌ شده است. عدد سه محبوب قصه‌گوهاست («تا سه نشه بازی نشه») چون انسانِ خواننده‌ مانند بیشتر حیوانات بزرگ‌، طبق قوانین قرینگی دو‌گانه ساخته ‌شده: در چپ و راست دو چشم، گوش، دست، پا، ریه، کلیه. پنجه‌های دست‌وپا و هر دو طرف صورتمان قرینه هم‌اند. دوتایی‌بودن برای ما طبیعی است ولی سه‌تایی‌شدن تلویحاً به دنیایی خارجی اشاره می‌کند که پیچیدگی‌اش اغلب از محدودیت‌های تن و فهم ما فراتر می‌رود. ما بخش سوم هر چیزی را، مثلاً نوزاد در یک خانواده، رقیب در یک مثلث عشقی، ابهام اخلاقی جایی بین خیر و شر، به‌عنوان تازگی‌ای گیرا، هیجان‌انگیز یا ترسناک تجربه می‌کنیم که شش‌دانگ حواسمان را طلب می‌کند. فلوبر حواس ما را با ساختار‌های سه‌گانه‌ای جمع نگه می‌دارد که داخل ساختار سه‌گانه عیان‌تر اما کم‌اهمیت‌تر رمان پنهان می‌کند، یعنی همان بخش‌بندی سه‌تایی رمان. هر چه مکررتر او را بخوانیم، گنج‌های پنهان بیشتری از این‌ دست کشف می‌کنیم.

کلان‌ترین این ساختارها یک قاب (A, C) و یک داستان (B) است، که از (A) کودکی و ازدواج اول شارل (بخش ۱، فصل ۱-۵)؛ (B) ازدواج شارل با اما (بخش ۱، فصل ۶-۹، بخش ۲، بخش ۳، فصل ۱-۸)؛ (C) بیوگی شارل؛ مرگ یا مرگ آتی همه اعضای خانواده او و اما (بخش ۳، فصل ۹-۱۱) تشکیل‌ شده است.

نظر‌ دهی مسدود شده است.