logo-2

از ميان يادداشت‌ها/ تربيت عروضي هميشه تربيتي سنتي نيست

يداله رويائي:

آفتاب درخشان شيراز‘ در آن بعد از ظهر بهاري‘ مرا شادتر و جوان‌تر از آنچه بودم مي‌كرد. پرويز خائفي شاعر شيرازي مرا به خانه فريدون توللي مي‌بُرد.

شعرهاي تازه او در مجله «سخن»‘ در قالب چهارپاره‘ و گاه در وزن شكسته نيمايي‘ بر شاعران چهارپاره‌سراي آن سال‌ها تاثير بسيار گذاشته بود. شوق ديدن او در من‘ اما‘ به سال‌هاي «التفاصيل» او‘ نوجواني‌هاي من‘ برمي‌گشت‘ كه همچنان با من مانده بود.

نظر‌ دهی مسدود شده است.