۷۴-۱۴۱
خاطرات و زمان در ادبیات به شکل‌های گونه‌گون درمی‌آیند: گاه مانند خاطره بازگشت به کودکی و نوجوانی و حتی جوانی، در همگان مشترک است؛ مانند شعرِ «بعد از تو» فروغ فرخزاد: «ای هفت‌سالگی/ ای لحظه‌های شگفت عزیمت/ بعد از تو هر چه رفت، در انبوهی از جنون و جهالت رفت» یا شعر «کسی که مثل هیچ کس نیست». بزرگ که می‌شویم، واقعیت را می‌شناسیم و می‌فهمیم چقدر به گفته ویرجینیا وولف «کثافت» است، و «در جستجوی زمان از دست رفته»ایم. حسرت می‌خوریم، «یاد باد آن روزگاران یاد باد». آنقدر اینبیشتر بخوانید
۷۴-۱۶۳
احمد پوری: انسان از آغاز شکل‌گیری شعورش کمر بست به نبرد با هر آنچه مانعی بر سر راهش بود. با طبیعت عظیم و مسلط در افتاد و قوانین آن را به نفع خود دگرگون کرد. در دل سرما گرما آفرید. در مقابل گرما پناه خنک ساخت. ابزار ساخت برای مقابله با هر آنچه به او تحمیل شده بود. فاصله‌ها را کوتاه کرد. سریع‌تر از هر جاندار دیگر محیط پیرامون خود را درنوردید. به دشواری‌هایی که به نظر می‌رسید ابدی‌اند غلبه کرد. اما هرگز نتوانست به جبری بزرگ که از سویبیشتر بخوانید
۷۴-۱۷۲
فرید رائد ۱- حافظه فردی، صورت‌های حوادث و سوانح زندگی فردی را در خود ذخیره می‌کند و خاطره از آن صورت‌ها حکایتی می‌سازد متناسب با حال و روز ما. تذکر رجوع نفس است به محفظه حافظه و صورت خاطره و صورتی است که در قالب حکایتی روایت می‌شود. پل ریکور، فیلسوف و متاله معاصر فرانسوی در اثر معروف خود سعی کرده است نسبت میان حافظه و روایت (داستان) را توضیح دهد. در این کتاب ما متوجه می‌شویم که حافظه در صورت روایت و داستان است که به یاد می‌آید وبیشتر بخوانید
۷۴-۱۶۴
ابوتراب خسروی: همچنان که ما در زمان شناوریم و زمان مکانیکی به صورت روزها و ساعت‌ها و ماه‌ها و سال‌ها از ما عبور می‌کند و ردشان را بر ما به صورت چین‌وچروک چهره‌ها و سفیدی موها می‌گذارند؛ ناگزیر شمای سایه‌وار حیات انسان در ادبیات داستانی در شرایط معمول تابع این مقوله است. قطعاً تبعات حرکت زمین و منظومه شمسی و رفتار کهکشان منجر به بازتاب زمان مکانیکی می‌شود. زمان مکانیکی عاملی بیرونی است که به ماهیت زمان وارد می‌شود، زیرا جزو خصایل زمان نیست و باعث درک عوارض ماده دربیشتر بخوانید
۷۴-۱۵۸
ترجمه: شاپور بهیان: وقتی یکی از کتاب‌هایی که در کودکی از خواندنش لذت بردیم و بعد از آن دیگر آن را باز نکردیم به دستمان می‌افتد، با نوعی کنجکاوی و انتظار بازگشت خاطرات و نوعی احیای درونی است که شروع به خواندن آن می‌کنیم. ما باور داریم که فقط با فکرکردن درباره وضعیتی ذهنی که زمانی خودمان را در آن یافته بودیم، می‌توانیم آن را به یاد بیاوریم. از تاثیرات ما از آن زمان، تا قبل از این لحظه و در این لحظه کشف، چه چیزی درون ما باقی ماندهبیشتر بخوانید
ترجمه: احمد اخوت: سخن مترجم: داستان تقدیمی (Shadow Memory) اثر سوزان اورلئان (Susan Orlean) داستان‌نویس، پژوهشگر و روزنامه‌نگار امریکایی و عضو شورای سردبیری نشریه نیویورکر است. او زاده در سال ۱۹۵۵ در میامی فلوریدا است و دوران نوجوانی و جوانی‌اش در شهر کلیولند اوهایو گذشت. از این  نویسنده تاکنون دو مجموعه داستان، دو رمان و تعدادی مقاله و جستار منتشر شده است. آخرین کتاب اورلئان به کتابخانه و کتابخوانی اختصاص دارد با عنوان The Library Book که در ۲۰۱۸ انتشار یافت. من پیش از این چند اثر از اورلئان ترجمهبیشتر بخوانید
۷۴-۱۵۲
احمد اخوت: ولادیمیر نابوکوف (یا نابِکف) در مقدمه خاطراتش، خاطره، سخن‌ بگو (در ترجمه فارسی: حرف بزن، خاطره) می‌نویسد ابتدا قصد داشته اسم کتابش را منه‌ موزینه بگذارد اما به او می‌گویند خانم‌های پیر نحیف کتابی را نمی‌خرند که نتوانند عنوانش را حتی تلفظ کنند (تا چه رسد به درک محتوای آن! ظاهراً استاد دیواری کوتاه‌تر از پیرزن‌های محترم پیدا نکرده بود. عنوان سخت و ناآشنا، mnemosyne، ممکن است برای همه‌کس غریب باشد). منه موزینه، در اسطوره الهه خاطره و حافظه است. او «دختر اورانوس و گایا و از طبقهبیشتر بخوانید
۷۴-۱۳۴
ترجمه: احمد اخوت: سخن مترجم: داستان تقدیمی (Shadow Memory) اثر سوزان اورلئان (Susan Orlean) داستان‌نویس، پژوهشگر و روزنامه‌نگار امریکایی و عضو شورای سردبیری نشریه نیویورکر است. او زاده در سال ۱۹۵۵ در میامی فلوریدا است و دوران نوجوانی و جوانی‌اش در شهر کلیولند اوهایو گذشت. از این  نویسنده تاکنون دو مجموعه داستان، دو رمان و تعدادی مقاله و جستار منتشر شده است. آخرین کتاب اورلئان به کتابخانه و کتابخوانی اختصاص دارد با عنوان The Library Book که در ۲۰۱۸ انتشار یافت. من پیش از این چند اثر از اورلئان ترجمهبیشتر بخوانید