ALL-137
فرخنده آقایی- مهسا محبعلی- منیرالدین بیروتی- محمد رضا گودرزی محمدرضا گودرزی: از خانم آقایی شروع می‌کنم، جنسیت چه معنا و مفهومی دارد؟ و چون بحث ما رابطه‌ی جنسیت و نوشتن است، در مرحله بعد، این معنا چه نقشی در داستان‌نویسی دارد؟ فرخنده آقایی: از جنبه هویت زیستی، ذاتی و طبیعی، جنس انسان یا زن است یا مرد. البته بحث تراجنسی یا فراجنسی هم هست که فعلاً به آن کاری نداریم. مسئله جنسیت امری اجتماعی و فرهنگی است و به تربیت و تاثیر رفتارهای اجتماعی برمی‌گردد. در رابطه با ادبیات وبیشتر بخوانید
ALL-183
پویا رفویی با گذشت بیش از پانزده سال از زمان انتشار شهری که زیر درختان سدر مرد، به قلم خسرو حمزوی، در کنار همه‌ی تحسین‌ها و تقبیح‌ها، علاقه‌مندی‌ها و بی‌علاقگی‌ها، مسئله‌ی آن همچنان لاینحل و حتی نامطرح باقی می‌ماند. این مسئله که ظاهر سهل و ممتنعی هم دارد، وجه تسمیه‌ی رمان است: شهری که زیر درختان سدر مرد. در قریب به ششصد صفحه رمان، مخاطب با هیچ شهری روبه‌رو نمی‌شود. حتی سیر روایت هم درست بر خلاف وجه تسمیه‌ی آن است. کیان-شخصیت اصلی رمان- از شهری به نام شادیاخ بهبیشتر بخوانید
ALL-196
رضا عامری «عصر ما عصری است که انسان برای نخستین‌بار مشکلی برای سوژه خود می‌شود.» (ماکس شیلر) «مرد در حال قدم‌زدن» آلبرتو جاکومتی از پشت شیشه‌های محوطه داخلی موزه هنرهای معاصر تهران ‌باز هم آن بیرون در حال قدم‌زدن است، فیگوری «مشائی»۱وار که مشغول تامل در جهان است. اما جاکومتی مجسمه معروف دیگری به نام «سر» دارد؛ مجسمه‌ای از سری با چهره‌ای صاف و بدون خطوط، که بیشتر شبیه صفحه‌ای خالی است، و تحلیل‌ها می‌گویند: ما را در مقابل این تفکر قرار می‌دهد، که انسان بدون ماهیت است: انسان ابتدابیشتر بخوانید
۶۴-۱۶۴-
محمود حسینی‌زاد، کاوه میرعباسی، محمد حسینی، محمدرضا گودرزی از خودزندگینامه‌نویسی می‌گویند من کی هستم و دیگری در‌باره‌ی من چه فکری می‌کند؟ اینها دغدغه‌هایی است که ذهن انسان را از دیرباز به خود مشغول داشته است. هنرمندان از طریق هنر خود سعی کرده‌اند به شکلی غیرمستقیم خود را بیان کنند، اما هستند کسانی هم که مایل‌اند خود را از زبان خود به شکلی مستقیم به دیگران بشناسانند. همین تمایل عامل شکل‌گیری ژانر خود‌زندگینامه‌نویسی شده است. خود‌زندگینامه‌نویسی طیف وسیعی را شامل می‌شود؛ کسانی که در جامعه‌ی خود به دلیلی فراتر از افرادبیشتر بخوانید
all-g2-174
رولان بارت در رخدادها (Incidents,1979)، یکی از آثار خود‌زندگینامه‌ای [حَسب حال] او، می‌نویسد: «نمی‌خواهم تو درباره من، درباره ما، بنویسی. خودم خویشداستانم را می‌نویسم.» این «تو» نه یک شخص به خصوص بلکه فردی فرضی است. نویسنده یک سرگذشتنامه. کسی که ممکن است در زمان حیات نویسنده، یا پس از مرگ او، داستان زندگی‌اش را بنویسد. چیزی به اسم بیوگرافی یا سرگذشتنامه. بارت چندان دل خوشی از این نوع ادبی نداشت و بیوگرافی‌نویسی را کاری کلیشه‌ای می‌دانست و بر خویشداستان تاکید داشت. هر کس باید خودش کار خودش را بکند. نیازیبیشتر بخوانید
all-g2-182
شاپور بهیان زندگینامه و زندگینامه خودنوشت، علاوه بر اینکه از انواع ادبی‌اند، شیوه‌هایی از زندگی و از عناصر مهم حیات اجتماعی بشری هستند. ما در طول عمر خود، پیوسته در حال حرف‌زدن درباره خودمان و دیگران هستیم. داستان‌هایی می‌گوییم که شخصیت‌هایش آدم‌های واقعی اطرافمان، زنده و مرده، یا آدم‌های انتزاعی، خیالی، داستانی و از این قبیل است. در هر جامعه‌ای و در هر طبقه اجتماعی‌ از آن جامعه، مردم مطابق با پنداره یا ایماژ مقبول از فرد، تصویرهایی از خود ارائه می‌کنند؛ زن خوب، مرد خوب، پدر زحمتکش، مادر مهربان،بیشتر بخوانید
all-g2-186
محمود حدادی ما هر اندازه هم که در گذشته پژوهش کنیم و در عرصه تاریخ به کندوکاو در مسائل کلی و کلی‌تر بپردازیم، باز در پایان می‌یابیم تمرکز بر انسان یگانه، بر مورد خاص -باری تمرکز بر فرد- در راه شناخت رویدادها و انسان‌ها از هر شیوه‌ای روشنگرتر است. (گوته) سعدی در سرآغاز گلستان خود از صوفی‌ای حکایت می‌کند که «در بحر مکاشفت مستغرق» می‌شود، سپس وقتی به خود می‌آید، دوستی از او می‌پرسد:‌ «از آن بوستان که بودی، ما را چه تحفه‌ای کرامت آوردی.» و پاسخ صوفی این که:بیشتر بخوانید
all-g2-188
ابوتراب خسروی امام محمد غزالی در رساله المنتقذ من الضلال که به فارسی رهایی‌یافته از گمراهی معنا می‌شود، ضمن شرح حالات خود و نیز تایید مواضع خود در رسالات قبلی‌اش، همچنان بر ابرام سمت‌و‌سوی نگاهش در رد آرای فلسفی و باطنیه و دهریه می‌پردازد. این کتاب را نشر مولی در سال ۱۳۹۰ منتشر می‌کند، ترجمه را سیدناصر طباطبایی انجام داده است. در واقع این رساله از آن جهت اهمیت دارد که در زمره آثار اتوبیوگرافی‌های مطرح و شناخته‌شده در حیطه فرهنگ ایرانی محسوب می‌شود. یادآوری می‌شود که اتوبیوگرافی بیشتر بهبیشتر بخوانید