۷۴-۱۸۵

آینه‌ای که پنجره‌ است / بضاعت ‌ادبی منطق حذف در کپی برابر اصل عباس کیارستمی

پویا رفویی :

انسان، حیوانی است که به سینما می‌رود. (جورجو آگامبن)

کپی برابر اصلِ عباس کیارستمی، فارغ از ارزش‌های سینمایی و داوری‌های هنری -از منظر نقد ادبی- حاوی پیشنهاد تازه‌ای برای تجربه‌ی اثر ادبی است. نخست آنکه «کپی برابر اصل» گذشته از عنوان فیلم نیز نام کتابی است از «لنزی» (ویلیام شیمل) که  در آغاز فیلم رونمایی می‌کنند. کتاب شیمل درباره‌ی نسخه‌های کپی و تاریخ جعل در عرصه‌های هنرهای تجسمی است. چنان‌که از سخنرانی وی برمی‌آید او بر این باور است که کپی‌های آثار هنری، تاثیراتی متفاوت و در مواردی بیش از آثار اصل ایجاد می‌کنند. دوم ‌اینکه در سیر روایت فیلم، زن و مرد ضمن سفر به ‌توسکانی کپی‌هایی از زندگی‌های واقعی زوج‌های دوروبر خود خلق ‌می‌کنند. سه دیگر، کیارستمی در دو شات جداگانه در فیلم، صورت‌بندی متفاوت و غیراستعاری از «آینه» و «پنجره» -‌به منزله‌ی دو انگاره نظری تصویر- ارائه  می‌کند.

نظر‌ دهی مسدود شده است.